Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth
I came that they may have life, and have it abundantly (Jn 10:10) Alumni1
Contact Us Home Alumni Contact Us Home Contact Us Home Alumni
Liturgical calendar and sermons <<Back    
 
 
Liturgical calendar and sermons
പിറവിക്കാലം രണ്ടാം ഞായര്‍
Readings: Exodus 2:1-10; Isaiah 49.1-6; 2Timothy 2:16-26; Luke 2:41-52

Sermon 2010:  We are unable to offer to the readers a sermon in Malayalam this week. Sorry for the inconvenience.

Sermon on the second Sunday of Nativity

The Name ‘January’ comes from the name of the Roman god Janus. He was the god of the doors and city towers. His statue was normally set on the top of the city door. What is important about him is that he had two faces: one face was looking into his city and seeing everything that was going on within; the second face was always watching what is going on outside. The first month in the year is named after him because this month is the door to the new year. This is the month that looks backward to the past year, and at the same time looks forward to the new year. In this month we have to reflect on our past life; thank God for all the blessings and request pardon for all our failures; we also have to take serious decisions about the ways that we adopt in the new year. In this context the gospel of today is very significant.

We read the presentation of Jesus in the temple followed by the prophecy of Simeon and witness of Hannah.

Luke 2,21: “And when eight days had passed, before His circumcision, His name was then called Jesus, the name given by the angel before He was conceived in the womb. And when the days for their purification according to the law of Moses were completed, they brought Him up to Jerusalem to present Him to the Lord (as it is written in the Law of the Lord, “Every firstborn male that opens the womb shall be called holy to the Lord.”) and to offer a sacrifice according to what was said in the Law of the Lord, “A pair of turtledoves or two young pigeons.”Let’s pause here and look at what’s happening. When Mary gave birth to Jesus - according to the Law of Moses - she became ceremonially unclean for 41 days. During that time - 8 days after His birth Jesus was circumcised. Then, 33 days later - Jesus - Mary’s firstborn male child - was brought to the Temple in Jerusalem to be presented to the Lord and a sacrifice was offered. In this case Mary offered either two turtledoves or two pigeons. So, Mary’s 41 days were completed and Jesus was presented in obedience to the Law. There’s something else here that we don’t want to miss. Its important for us to note that there’s nothing visibly unusual going on here. Actually Mary was not unclean; by bearing Jesus she would not be unclean; however, she obeyed all the laws of purity because she loved Jesus.

Here is the convergent truth: In Christ we discover the devotion that makes obedience a delight and not a duty. Actually our Sunday celebration is not a duty but is an occasion to declare publically out faith in Christ. It should be an occassion of Joy.Simeon was looking for the Messiah, and his desire for the Christ created joyous service. Imagine a young man striving to complete the academic requirements of a Ph.D. In order to get his degree, he must take a course in Punjabi to meet the second language requirements. He works hard. He uses note cards, seeks help from other students, and even hires a tutor. But, he is really having a difficult time with the awkward grammar and the strange pronunciations. One day he is at the university library practicing in a back corner, when a beautiful lady says, “What are you speaking?” He apologizes saying, “I’m sorry. I didn’t know that anyone one was back here. I will be quiet.” She says, “Please don’t stop. I’m an exchange student from Punjab. I haven’t heard my language in months. Do you mind if I study with you. I would love to help.” The Ph.D student and his new Punjabi mentor fall in love. This language that he once saw a curse has become the path to one of the most precious gifts he could ever imagine. He is going beyond the requirements of the class. He loves to see her face light up when he writes her love notes in Punjabi. What had once been a burden is now a blessing. Christ does the same for us. When we learn to love Christ, the demands of discipleship become joyful expression of devotion. Christ is the giver of the Holy Spirit, and His presence produces an energy and passion that is severely lacking in many churches.

Imagine the Temple. There are any number of children being presented. A variety of sacrifices are being offered. There are crowds of people - some there for spiritual reasons - some are tourists. Money is changing hands. The religious affairs of the Temple are being conducted. Religious tradition is being followed. Who notices Mary, Joseph, and Jesus. Why would anybody notice or pay particular attention to them - even though this is the most significant child in history?

Verse 25: “And there was a man in Jerusalem whose name was Simeon; and this man was righteous and devout, looking for the consolation of Israel - the spiritual salvation of Israel - and the Holy Spirit was upon him. And it had been revealed to him by the Holy Spirit that he would not see death before he had seen the Lord’s Christ.”Simeon lived in a right relationship with God. He lived filled with the Holy Spirit - listening to God - faithful to God. The Holy Spirit had revealed to Simeon that he would not die until he had seen the Messiah - God’s salvation - with own eyes.

Verse 34 “And Simeon blessed them and said to Mary His mother, ‘Behold this Child is appointed for the fall and rise of many in Israel, and for a sign to be opposed - and a sword will pierce even your own soul - to the end that thoughts from many hearts may be revealed.”’Simeon tells Mary that many will fall and many will rise. The thoughts of our hearts will be exposed. God’s truth in Jesus will reveal our sin - the depths of what motivates us and commands our lives. Because of Jesus, there will be a struggle in our hearts - a difficult choice to be made. Many will choose to oppose Jesus - to reject Him as their Savior and fall away from God. Others will choose to accept Him as their Savior - to rise - to move towards God.It is significant that Simeon specifically tells this to Mary. This choice will pierce her soul. Mary was Jesus’ mother. This was her baby. He fed at her breast - took His first steps holding her hand - she changed His diapers. She watched Him grow into a man - call His disciples - and lead thousands towards God’s Kingdom. Mary was there when they drove the nails in His hands and feet. She watched them lift Him up. She watched her 33 year old first born son die the most cruel death imaginable at the hands of those He had come to save. Her soul was pierced. He had come to save her. Mary was Jesus’ mother. But, she also needed to choose to become His disciple - to put her own Son in the proper place in her life. She needed to choose to let go of Him as her Son - to trust in Jesus as her Savior and to follow Him as her Lord. Al this became possible for her because she loved Jesus and believed in God. She allowed God to speak in her heart.We need to be in a place where we can listen as Jesus shares with us about hearts - the truth about our lives - the choices we need to make about Him and who will rule our lives. We need to make a deliberate choice to allow God to pierce our soul. Simeon made the choice to allow God to speak to His heart. But, Simeon’s relationship with God didn’t stop there. He was led by the Spirit. He came to the Temple. He gave thanks to God. He prophesized giving testimony to Jesus. Simeon was looking expectantly for God’s coming salvation. These are our duties in the coming year.

Prepared by

Tharekadavil

 

Sermon 2009

പന്ത്രണ്ടുവയസ്സുകാരനായ നസ്രത്തിലെ ഈശോ മാതാപിതാക്കന്മാരുമൊത്ത്‌ ജറുസലേം ദൈവാലയം സന്ദര്‍ശിക്കുന്ന സംഭവമാണ്‌ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തില്‍ ശ്രവിച്ചത്‌. യഹൂദനിയമങ്ങള്‍ കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നവരായ ഈശോയടെ മാതാപിതാക്കന്മാര്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും ജറുസലേം സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്നു. പ്രായപൂര്‍ത്തിയായവര്‍ കൃത്യമായും ആണ്ടിലൊരിക്കല്‍ ജറുസലേമിലെത്തി തങ്ങളുടെ ഏക ദൈവാലയം സന്ദര്‍ശിക്കണമെന്നത്‌ യഹൂദനിയമമാണ്‌. നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന ബലികളും കാഴ്‌ചകളുമര്‍പ്പിച്ച്‌ മറിയവും യൗസേപ്പും നസ്രത്തിലേക്കു മടങ്ങി. ദൈവാലയത്തില്‍ തങ്ങിയ ഈശോ മതബോധനശാലയിലെത്തി ന്യായശാസ്‌ത്രികളുമായി തര്‍ക്കത്തില്‍ മുഴുകി.
ഈശോയുടെ അമ്മയും യൗസേപ്പുപിതാവും നസ്രത്തിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയില്‍ ഒരു ദിവസം പിന്നിട്ടു. സംഘമായി യാത്ര ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ ഈശോ ചാര്‍ച്ചക്കാരുടെ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന്‌ അവര്‍ കരുതി. അവനെ കാണാതെ വന്നപ്പേള്‍ അന്വേഷിച്ച്‌ ജറസലേമിലേക്കു തിരിച്ചു. മതബോധനശാലയില്‍ ചര്‍ച്ചയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി ഈശോയെ കണ്ടെത്തിയപ്പോള്‍ അവന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു.-മകനേ നീ ഞങ്ങളോട്‌ ഇങ്ങനെ ചെയ്‌തതെന്ത്‌. നിന്റെ പിതാവും ഞാനും ഉല്‌ക്കണ്‌ഠയോടെ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഈശോ നല്‌കിയ മറുപടിയാണ്‌ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിന്റെ കാതല്‍.-നിങ്ങള്‍ എന്തിനാണ്‌ എന്നെ അന്വേഷിച്ചത്‌. ഞാന്‍ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളില്‍ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ അറിയുന്നില്ലേ. ഈ മറുചോദ്യം സ്‌പഷ്ടമാക്കുന്നത്‌, താന്‍ ദൈവപുത്രനാകയാല്‍ മാതാപിതാക്കളേക്കാളുപരി ദൈവത്തേടു കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന്‌ അമ്മയും യൗസേപ്പുപിതാവും അറിയണം എന്നത്രേ. ദൈവഭവനത്തില്‍ ദൈവികകാര്യങ്ങളില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ്‌ തന്റെ നിയോഗമെന്ന്‌ ഈശോ വ്യക്തമാക്കി. ഭൗമികകുടുംബത്തിന്റെയും കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെയും അവകാശങ്ങളെക്കാള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗപിതാവിനാണ്‌ മുന്‍ഗണനയെന്ന്‌ ഈശോ തുറന്നു പറഞ്ഞു. ഈശോ പറഞ്ഞത്‌ പൂര്‍ണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കുവാന്‍ അവന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും സ്വപുത്രനെയും അവന്റെ ദൗത്യത്തെയും സംബന്ധിച്ച ധ്യാനത്തില്‍ മുഴുകുകയാണ്‌ പരശുദ്ധ അമ്മ.
ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗം അവസാനിക്കുന്നത്‌ ഈശോയുടെ പന്ത്രണ്ടു മുതല്‍ മുപ്പതു വരെ പ്രായകാലഘട്ടത്തിലെ ജീവിതത്തെ സംഗ്രഹിച്ച്‌ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌.-പിന്നെ അവന്‍ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട്‌ നസ്രത്തില്‍ വന്ന്‌ അവര്‍ക്കു വിധേയനായി ജീവിച്ചു. ഈശോ പ്രായത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിലും വളര്‍ന്നുവന്നു(2,51-52).
ഇന്നു നമ്മള്‍ ദൈവവചനത്തിനു പ്രത്യുത്തരം നല്‌കുമ്പോള്‍ പുറപ്പാടുഗ്രന്ഥത്തില്‍ മോശയുടെ ജനനവിവരം തരുന്ന ആദ്യ വായനയില്‍ തുടങ്ങണമല്ലോ. ഇസ്രായേലിനു പ്രബോധകനും നേതാവുമായി അവരെ ഈജിപ്‌തില്‍നിന്ന്‌ രക്ഷിക്കുന്നവനാണ്‌ മോശ. പുതിയ ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രബോധകനും രക്ഷകനുമാണ്‌ ഈശോമിശിഹാ. ഈ അവബോധത്തോടെയാണ്‌ ഈശോ വളര്‍ന്നത്‌. സകല ജനങ്ങള്‍ക്കും രക്ഷയും പ്രകാശവും ആകേണ്ട ഈശോ ഏശയ്യാപ്രവചനത്തിലെ ദൈവദാസനെപ്പോലെ പൂര്‍ണ്ണമായും ദൈവഹിതത്തിനു സ്വയം സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. ഈശോയുടെ മാതൃക പിഞ്ചെന്ന്‌ വിശ്വാസത്തില്‍ ഉറച്ചുകൊണ്ട്‌ സഭയുടെ പ്രതിനിധികള്‍ സകലര്‍ക്കും പ്രകാശമായി മാറണമെന്ന ആഹ്വാനാമാണ്‌ വ.പൗലോസ്‌ തിമോത്തിക്കു നല്‌കുന്നത്‌.
സ്വാര്‍ത്ഥതയില്ലാതെ ദൈവേഷ്ടപ്രകാരം ജീവിതം നയിക്കുന്നവരിലാണ്‌ ദൈവം രക്ഷകനായി എത്തുന്നത്‌. വചനം ശ്രവിച്ച്‌ അതനുസരിച്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരാണ്‌ തന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും(ലൂക്ക 8,21)എന്ന്‌ ഈശോ പ്രസ്‌താവിച്ചു. ജറുസലേം ക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള ഈശോയുടെ ജീവിതയാത്രയില്‍ നിര്‍ണ്ണായകമാണ്‌ 12 വയസ്സിലുള്ള ദൈവാലയസന്ദര്‍ശനം. ദൈവാലയത്തില്‍ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളില്‍ വ്യാപൃതനാകുന്ന ബാലനായ ഈശോ നിയമങ്ങളും പ്രവചനങ്ങളും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ശ്രേഷ്‌ഠന്മാര്‍ക്കുംനിയമജ്ഞന്മാര്‍ക്കും അവന്‍ വചനം വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊടുത്ത്‌ അവരെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുന്നത്‌ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോള്‍ ശ്രോതാക്കള്‍ വിസ്‌മയിച്ചു എന്നാണ്‌ ഈഭാഗം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ തോമായുടെ സുവിശേഷം എന്ന പ്രാചീനഗ്രന്ഥത്തില്‍ കാണുന്നത്‌. ദൈവഹിതത്തിനു പ്രമുഖ്യം കല്‌പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഈശോയുടെ വ്യഖ്യാനമാണ്‌ അവരെ വിസ്‌മയത്തിലാഴ്‌ത്തിയത്‌. ഇസ്രായേലിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രബോധകനാണ്‌ താന്‍ എന്ന അവബോധം ബാലനായ ഈശോയില്‍ പ്രകടമായിരുന്നു.
ദൈവത്തോടുള്ള കടപ്പാട്‌ മറന്ന്‌ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ താത്‌പര്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ വഴങ്ങുന്ന പ്രകൃതം ഈശോ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ദൈവഹിത്തിനുള്ള പ്രത്യുത്തരമായിരിക്കണം നമ്മുടെ ജീവിതം. വചനം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നിടത്തും ദൈവഹിതമായിരിക്കണം മാനദണ്ഡം. ഇങ്ങനെ വചനമായ ഈശോയെ സ്വജീവിതത്തില്‍ സ്വീകരിച്ച്‌ ഈശോയെപ്പോലെ ദൈവമകനും ദൈവമകളും ആയിത്തീരണം ഓരോ വ്യക്തിയും.
ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാന വാക്യവും നമ്മുടെ തലമുറയ്‌ക്ക്‌ ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്‌. ദൈവപുത്രനായ ഈശോ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കു വിധേയനായി ജീവിക്കുന്നു. അവരെ അംഗീകരിച്ച്‌ ജീവിക്കുന്ന ഈശോ ഔന്നത്യത്തിന്റെ നിറവിലും അവരെ അനുസരിച്ചു. ജ്ഞാനത്തിലും പ്രായത്തിലും വളര്‍ന്നതോടൊപ്പം ദൈവപ്രീതിയിലും മനുഷ്യപ്രീതിയിലും അവന്‍ വളര്‍ന്നു. നീതി, വിശ്വാസം,സ്‌നേഹം, സമാധാനം എന്നിവയെ ലക്ഷ്യം വച്ച്‌ ജീവിക്കണമെന്ന്‌ ഇന്നത്തെ ലേഖനത്തില്‍ വ.പൗലോസ്‌ തിമോത്തിയെ ഉപദേശിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ കര്‍ത്താവിനെ വിളിക്കുന്നവരെല്ലാം ഇപ്രകാരമാണ്‌ ജീവിക്കേണ്ടത്‌. പരസ്‌്‌്‌പര ബന്ധത്തില്‍ നീതി ഉറപ്പുവരുത്തി, വിശ്വാസത്തില്‍ ദൃഢതപ്രാപിച്ച്‌, സ്‌നേഹം ചൊരിഞ്ഞ്‌ സമാധാനം തന്നെയായ ഈശോയെ ഹൃദയത്തില്‍ ധരിക്കാനും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു നല്‍കാനും നമുക്കു കഴിയട്ടെ. ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയില്‍ നമ്മുടെ ജീവിതം മനോഹരമാകട്ടെ.

ഫാ. തോമസ്‌ ആനിക്കുഴിക്കാട്ടില്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‍ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി, കുന്നോത്ത്‌
 
crv1
Higher Academic Authority   |   Professors   |   History of the Seminary   |   List of Students   |   Publications   |   Support the Seminary   |  Alumni  |  Contact Us
crv2
KILIYANTHARA P.O., PIN-670 706, KANNUR DIST., KERALA, S. INDIA,
Tel. central: 0091-(0)490-2491095, Fax: 0091-(0)490-2494849, e-mail: gshepherdkunnoth@yahoo.com
 
Map Contact Us Home