Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth
I came that they may have life, and have it abundantly (Jn 10:10) Alumni1
Contact Us Home Alumni Contact Us Home Contact Us Home Alumni
Liturgical calendar and sermons <<Back    
 
 
Liturgical calendar and sermons
ശ്ലീഹാക്കാലം രണ്ടാം ഞായര്‍
Readings: Joel 2:15-26; Acts 4:5-22; 1Corinthians 6:1-11; Luke 7:36-50

കര്‍ത്താവ്‌ ഒരു ഫരിസേയന്റെ വീട്ടില്‍ ഭക്ഷണത്തിന്‌ പോകുന്നതാണ്‌ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗം വിവരിക്കുന്നത്‌. എന്തുകൊണ്‌ടാണ്‌ ശിമയോന്‍ കര്‍ത്താവിനെ വിരുന്നിന്‌ ക്ഷണിച്ചത്‌ എന്നു കണ്‌ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്‌. കര്‍ത്താവ്‌ ഒരു ദൈവ പുരുഷനായിരുന്നതുകൊണ്‌ടാണ്‌ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടത്‌ എന്നു കരുതാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരുപക്ഷെ അത്ഭുതപ്രവര്‍ത്തകനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഈ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതലായി എന്തെങ്കിലും അറിയാന്‍ അയാള്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ അന്ന്‌ സിനഗോഗില്‍ പഠിപ്പിച്ച റബ്ബിക്ക്‌ ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം കൊടുത്തുകൊണ്‌ട്‌ ഒരു പുണ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്യാന്‍ അയാള്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നിരിക്കാം. എന്തായിരുന്നാലും അവന്റെ താത്‌പര്യങ്ങള്‍ സ്വാര്‍ത്ഥത നിറഞ്ഞവ ആയിരുന്നു. സാധാരണ മനുഷ്യര്‍ കാണിക്കാറുള്ള ആതിഥ്യമര്യാദയോ ബഹുമാനമോ സ്‌നേഹമോ ഒന്നും അയാള്‍ ക്രിസ്‌തുവിനോട്‌ കാണിച്ചില്ല.

ആ വിരുന്നുശാലയിലേയ്‌ക്ക്‌ വിളിക്കപ്പെടാതെ പാപിനിയായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സ്‌ത്രീ കടന്നുവന്നു. നമ്മുടെ വിരുന്നുശാലകളില്‍ ഒരു മദ്യപനോ ധര്‍മ്മക്കാരനോ പെട്ടെന്നു കടന്നുവരുന്ന ഒരു ദൃശ്യം നമുക്ക്‌ ഊഹിക്കാന്‍ കഴിയും. അവളുടെ സാന്നിധ്യം ശിമയോനെ അസഹ്യപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും കര്‍ത്താവിനടുത്തു നിന്ന്‌ കരയുകയും അവന്റെ പാദങ്ങള്‍ ചുംബിക്കുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്‌ടിരുന്ന അവളോട്‌ എന്തെങ്കിലും പറയാന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ഫാരിസേയര്‍ നിയമത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുന്നവരും അത്‌ പാലിക്കുന്നതില്‍ കര്‍ക്കശക്കാരുമാണ്‌. അതുകൊണ്‌ടുതന്നെ തങ്ങളുടെ നീതിനിഷ്ടമായ പ്രവൃത്തികള്‍ വഴി തങ്ങള്‍ ദൈവത്തിന്‌ സ്വീകാര്യരാണെന്ന്‌ അവര്‍ കരുതിയിരുന്നു. തങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ നീതിമാന്‍മാരായ വ്യക്തികളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനാണ്‌ അവര്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്‌. `പാപികളുമായി സഹവസിക്കുകയും പാപങ്ങളില്‍ മുഴുകുകയും ചെയ്യുന്നവനോട്‌ ആര്‍ക്കും സഹതാപം തോന്നുകയില്ല` (പ്രഭാ 12:14). `ചെന്നായ്‌ക്ക്‌ കുഞ്ഞാടിനോട്‌ എന്തു ചങ്ങാത്തം? പാപിക്ക്‌ ദൈവ ഭക്തനോടും അതിലേറെയില്ല` (പ്രഭാ 13:17) തുടങ്ങിയ വചനങ്ങള്‍ ഫരിസേയരുടെ ഈ മനോഭാവത്തിന്‌ കാരണമെന്തെന്ന്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കര്‍ത്താവിന്റെ ചുങ്കക്കാരും പാപികളുമായുള്ള സൗഹൃദം അവര്‍ക്ക്‌ ഇടര്‍ച്ചയ്‌ക്ക്‌ കാരണമായതിന്റെ (ലൂക്കാ 15:2) അടിസ്ഥാനവും ഇതുതന്നെ.

പാപിനിയുടെ പാപം എന്തായിരുന്നുവെന്ന്‌ നമുക്കറിയില്ല. എന്നാല്‍ അവള്‍ പാപിനിയായിരുന്നുവെന്ന്‌ വ്യക്തം. അത്‌ ഫരിസേയന്‍ മാത്രമല്ല കര്‍ത്താവും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്‌ട്‌. തന്റെ പാപത്തിന്റെ പേരില്‍ അവള്‍ പരസ്യമായി അവഹേളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌തിരുന്നു. അവള്‍ അപ്രകാരം ആയി തീര്‍ന്നത്‌ എന്തുകൊണ്‌ടാണ്‌ എന്നും നമുക്കറിയില്ല. കര്‍ത്താവിന്റെ വചനം മുന്‍പെന്നോ കേട്ട അവള്‍ ദൈവത്തിലേക്ക്‌ തിരിയാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നു എന്നുമാത്രം നമുക്കറിയാം. കര്‍ത്താവ്‌ കണ്‌ടത്‌ അവളുടെ മുന്‍പുണ്‌ടായിരുന്ന പാപങ്ങളല്ല മറിച്ച്‌ അനുരഞ്‌ജന സജ്ജമായ അവളുടെ ഹൃദയമാണ്‌. ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തില്‍ മനുഷ്യനില്‍ ഉണ്‌ടായിരിക്കേണ്ട അടിസ്ഥാനപരമായ നാല്‌ കാര്യങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്‌ടാണ്‌ അവള്‍ നമുക്ക്‌ മാതൃകയായി തീരുന്നത്‌. 1) തന്റെ പാപത്തെക്കുറിച്ച്‌ അനുതപിച്ചു അവള്‍ വ്യസനത്തോടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങി കരയുകയായിരുന്നു. അപ്രകാരമുള്ള ഒരു മനോഭാവത്തിനു മാത്രമേ ദൈവാശ്രയ ബോധത്തിലേക്ക്‌ നമ്മെ നയിക്കാന്‍ കഴിയൂ. 2) തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന്റേയും അഹന്തയുടേയും അടയാളമായ മുടി അഴിച്ചിട്ട്‌ കര്‍ത്താവിന്റെ പൊടിപിടിച്ച പാദങ്ങള്‍ തുടയ്‌ക്കാന്‍ തയ്യാറാവുക വഴി അവള്‍ എളിമയുടേയും വിനയത്തിന്റേയും മാതൃകയാവുകയായിരുന്നു. 3) അവന്റെ പാദങ്ങളില്‍ തുടരെത്തുടരെ ചുംബിച്ചുകൊണ്‌ട്‌ തന്റെ ദൈവസ്‌നേഹം അവള്‍ പ്രഘോഷിച്ചു. 4) തന്റെ സമ്പാദ്യമായ വിലയേറിയ സുഗന്ധ തൈലം മുഴുവനും കര്‍ത്താവിന്റെ പാദങ്ങളില്‍ ഒഴുക്കികൊണ്‌ട്‌ തനിക്കുള്ളതെല്ലാം ദൈവത്തിന്‌ നല്‌കാന്‍ തയ്യാറാണെന്ന്‌ അവള്‍ ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

ഇപ്രകാരം തനിക്കുള്ളതെല്ലാം സമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്‌ട്‌ ദൈവത്തിലേക്ക്‌ തിരിയാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യഹൃദയത്തെയാണ്‌ പാപിനിയായിരുന്ന ആ സ്‌ത്രീയില്‍ കര്‍ത്താവ്‌ കണ്‌ടത്‌. ഫരിസേയനാകട്ടെ അവളുടെ പഴയ ജീവിതത്തിലേയ്‌ക്കു മാത്രം നോക്കി അവളെ വിധിക്കുകയായിരുന്നു. അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയെന്നോണം ദൈവപുത്രനായ കര്‍ത്താവ്‌ ദൈവത്തില്‍ നിന്ന്‌ വന്നവനല്ലായെന്ന നിഗമനത്തിലും അയാള്‍ എത്തി. ഇപ്രകാരം അന്യനെ വിധിക്കുന്നതിലൂടെ തന്നില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാപം എന്തെന്ന്‌ അയാള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. അത്‌ കര്‍ത്താവ്‌ തുറന്നു കാണിക്കുകയും ചെയ്‌തു.

പാപിനിയുടെ മനസാന്തരവും വിശ്വാസവും വാക്കുകളില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നവയല്ല. അവള്‍ തന്റെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ അത്‌ തെളിയിച്ചു. പ്രവൃത്തികള്‍ കൂടാതെയുള്ള വിശ്വാസം നിര്‍ജീവമാണ്‌. ദൈവസ്‌നേഹത്താല്‍ പ്രേരിതമാകാത്ത പ്രവൃത്തികളും വിശ്വാസവും ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങളും ഫരിസേയനെപ്പോലെ സ്വയം നീതീകരണത്തിനേ നമുക്ക്‌ ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ. കര്‍ത്താവിനെ ഭക്ഷണത്തിന്‌ ക്ഷണിച്ചുവെങ്കിലും അവനെ മുന്‍വിധിയോടുകൂടി കാണുകയും തത്‌ഫലമായി അവനര്‍ഹമായ ബഹുമാനം നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുകവഴി അവന്‍ സ്വന്തം പാപ്പരത്തം തെളിയിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്‌ കാലുകഴുകാന്‍ ജലം നല്‌കാതിരിക്കുക വഴി അവന്‍ സ്വന്തം ഭവനം അശുദ്ധമാകാന്‍ അനുവദിക്കുകയായിരുന്നു (പൊടിപറ്റിയ കാലുകള്‍ കഴുകാതെ നടന്നാല്‍ ഭവനം അശുദ്ധമാകും). അന്യരെ വിധിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ആന്തരിക പ്രവണത നമ്മിലെ അശുദ്ധിയിലേയ്‌ക്കു തന്നെയാണ്‌ വിരല്‍ ചൂണ്‌ടുന്നതെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ മറക്കാതിരിക്കാം. വി. ലൂക്ക അവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ പോയ ഫരിസേയന്റെ കഥയും ഇതിന്‌ സമാനമാണെന്ന്‌ പറയാം (ലൂക്കാ 18:9-14). പാപബോധമില്ലാത്ത ക്രിസ്‌ത്യാനി ദൈവത്തിന്‌ അസ്വീകാര്യനാണ്‌. അതുപൊലെതന്നെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ തന്റെ ദൈവസ്‌നേഹം പ്രഘോഷിക്കാത്തവനും. ദൈവത്തെ സ്‌നേഹിക്കുന്നുണ്‌ടോ എന്നുള്ളതാണ്‌ അവന്‌ യാന്ത്രികമായി ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നുണ്‌ടോ എന്നതിനേക്കാള്‍ പ്രധാനം. ശുശ്രൂഷ സ്‌നേഹത്തില്‍ നിന്ന്‌ ജന്‍മമെടുക്കുന്നതാവണം.

തന്നെ മാനസികമായി എതിര്‍ത്തിരുന്ന ഫരിസേയന്റെ ആതിഥ്യം പോലും സ്വീകരിക്കാന്‍ കര്‍ത്താവ്‌ ഒരുക്കമായിരുന്നു. മനുഷ്യനോട്‌ അനുരഞ്‌ജിതനാകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ചിത്രമാണിത്‌.

അനുരഞ്‌ജനാനുഭവം അല്ലെങ്കില്‍ പാപങ്ങള്‍ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടു എന്നുള്ള അനുഭവമാണ്‌ പാപിനിയെപ്പോലെ ദൈവാശ്രയബോധത്തിലേയ്‌ക്കും ദൈവ സ്‌നേഹത്തിലേയ്‌ക്കും ഒരുവനെ കൈ പിടിച്ച്‌ നടത്തുന്നത്‌. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തില്‍ കര്‍ത്താവ്‌ അരുളിച്ചെയ്യുന്ന കടക്കാരന്റെ കഥയില്‍ നിന്ന്‌ ഇത്‌ വ്യക്തമാണ്‌.

താന്‍ ആരാണെന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം എന്താണ്‌ എന്നതാണ്‌ ഫരിസേയനും പാപിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം.

ഒരു കഥ: ഒരിക്കല്‍ വൃദ്ധനായ ഒരു ചക്രവര്‍ത്തി തന്റെ പിന്‍ഗാമിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അത്‌ തന്റെ മക്കളില്‍ നിന്നോ സേവകരില്‍ നിന്നോ ആയിരുന്നില്ല. പകരം തന്റെ രാജ്യത്തിലെ യുവാക്കളെയെല്ലാം വിളിച്ചുകൂട്ടി അവരില്‍ നിന്ന്‌ ഏറ്റവും വിവേകമതിയായ യുവാവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനാണ്‌ അയാള്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്‌. അതിനുവേണ്‌ടി യുവാക്കളെയെല്ലാം ഒരുമിച്ചു കൂട്ടിയശേഷം അവര്‍ക്കെല്ലാം ഏതോ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഓരോ വിത്ത്‌ നല്‍കിക്കൊണ്‌ട്‌ അത്‌ കുഴിച്ചിടാനും എല്ലാ ദിവസവും നനയ്‌ക്കാനും ഒരു വര്‍ഷത്തിനുശേഷം താന്‍ പറയുന്ന ദിവസം മുളച്ചു വളര്‍ന്നു വൃക്ഷവുമായി തന്റെ അടുക്കല്‍ തിരിച്ചു വരുവാനും രാജാവ്‌ കല്‍പ്പിച്ചു. യുവാക്കളില്‍ ഒരുവനായിരുന്നു ഡെന്നീസ്‌. അവന്‍ തനിക്കു കിട്ടിയ വിത്ത്‌ വീട്ടില്‍ കൊണ്‌ടുപോയി തന്റെ അമ്മയെ കാണിക്കുകയും അമ്മയുടെ സഹായത്തോടെ ഒരു ചെടിച്ചട്ടി വാങ്ങി അതില്‍ വിത്ത്‌ പാകുകയും എല്ലാ ദിവസവും നനയ്‌ക്കുകയും ചെയ്‌തു. ഒരാഴ്‌ച കഴിഞ്ഞിട്ടും വിത്ത്‌ കിളിര്‍ത്തു വരുന്നതു കണ്‌ടില്ല. അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ തങ്ങളുടെ വളര്‍ന്നുകൊണ്‌ടിരിക്കുന്ന വൃക്ഷത്തൈകളെക്കുറിച്ച്‌ വിവരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഡെന്നീസിന്‌ സങ്കടമായി. അവസാനം രാജാവിന്റെ അടുത്ത്‌ തിരിച്ചു ചെല്ലേണ്ട ദിവസമായി. അവിടേക്ക്‌ പോകേണ്‌ടതില്ലെന്നവനു തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും അമ്മയുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിന്‌ വഴങ്ങി യാതൊന്നും വളരാത്ത ഒരു ചട്ടി മണ്ണുമായി അവന്‍ രാജസന്നിധിയില്‍ എത്തുകയും രാജാവിനെ ഭയന്ന്‌ തഴച്ചു വളര്‍ന്ന വൃക്ഷത്തൈകളുമായി നില്‍ക്കുന്ന തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ പിന്നില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കുകയും ചെയ്‌തു. യുവാക്കളുടെ വൃക്ഷത്തൈകള്‍ കാണാന്‍ രാജാവെത്തി. എല്ലാവരേയും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഏറ്റവും പിന്നിലായി ഒഴിഞ്ഞ ചട്ടിയുമായി നില്‍ക്കുന്ന ഡെന്നീസ്‌ അവന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍പെട്ടു. അവനെ തന്റെ അടുക്കലേക്ക്‌ കൊണ്‌ടുവരാന്‍ രാജാവ്‌ കല്‍പ്പിച്ചു. രാജാവ്‌ കൊടുത്ത വിത്ത്‌ നഷ്ടമാക്കിയതിന്‌ തനിക്ക്‌ എന്തു ശിക്ഷയാണാവോ ലഭിക്കുക എന്ന്‌ ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്‌ട്‌ അവന്‍ വിറയലോടെ രാജസന്നിധിയില്‍ നിന്നു. അവനെ നോക്കിക്കൊണ്‌ട്‌ രാജാവ്‌ യുവാക്കളോട്‌ പറഞ്ഞു. ഇതാണ്‌ നിങ്ങളുടെ രാജാവ്‌, കാരണം ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം നല്‌കിയത്‌ തിളച്ച വെള്ളത്തിലിട്ട്‌ പുഴുങ്ങി ഉണങ്ങിയ വിത്തുകള്‍ ആയിരുന്നു. അത്‌ കിളിര്‍ക്കുകയില്ലെന്ന്‌ ഉറപ്പ്‌. നിങ്ങളെല്ലാം കിളിര്‍ക്കാതിരുന്ന ആ വിത്തുകള്‍ക്കു പകരം വേറെ വിത്തുകള്‍ നട്ടവരാണ്‌. രാജാവ്‌ സത്യസന്ധനായിരിക്കണം. സത്യസന്ധത വിതച്ചാല്‍ നാം സത്യസന്ധത കൊയ്യും. നാം അന്യരില്‍ നന്മ കാണാന്‍ പഠിച്ചാല്‍ നമ്മിലെ നന്‍മ അന്യരും കാണും. നാം എളിമ നട്ടാന്‍ മഹത്വം കൊയ്യും. നാം അന്യനോട്‌ ക്ഷമിച്ചാല്‍ നമ്മോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.

ഫാ. ആന്റണി തറേക്കടവില്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‌ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി,
കുന്നോത്ത്‌.

Sermon 2010 download 

 
crv1
Higher Academic Authority   |   Professors   |   History of the Seminary   |   List of Students   |   Publications   |   Support the Seminary   |  Alumni  |  Contact Us
crv2
KILIYANTHARA P.O., PIN-670 706, KANNUR DIST., KERALA, S. INDIA,
Tel. central: 0091-(0)490-2491095, Fax: 0091-(0)490-2494849, e-mail: gshepherdkunnoth@yahoo.com
 
Map Contact Us Home