Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth
I came that they may have life, and have it abundantly (Jn 10:10) Alumni1
Contact Us Home Alumni Contact Us Home Contact Us Home Alumni
Liturgical calendar and sermons <<Back    
 
 
Liturgical calendar and sermons
കൈത്താക്കാലം നാലാം ഞായര്‍
Readings: Deuteronomy 5:16-6:3; Isaiah 9:8-21; 2Corinthians 10:7-18; Mark 7:1-13
കര്‍ത്താവിന്റെ ശിഷ്യന്മാര്‍ ഒരിക്കല്‍ തങ്ങളുടെ നാഥനോടൊത്തുള്ള വചനപ്രഘോഷണ യാത്രാമധ്യേ കൈകഴുകാതെ അപ്പം ഭക്ഷിച്ചു. ഇതു കണ്‌ട ഫരിസേയരും നിയമജ്ഞരും അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്‌ട്‌ പൂര്‍വ്വികരുടെ പാരമ്പര്യം കാക്കാത്ത യേശുവും ശിഷ്യരും നിയമം നിഷേധിക്കുന്നവരാണെന്ന്‌ സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ആ അവസരത്തില്‍ കര്‍ത്താവു നല്‌കുന്ന വചനമാണ്‌ നമ്മുടെ ധ്യാനവിഷയം. വളരെയധികം വിവേചനാശക്തി ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു വചന ഭാഗമാണിത്‌. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ കര്‍ത്താവ്‌ പാരമ്പര്യത്തെ തിരസ്‌കരിച്ചാണ്‌ സംസാരിച്ചതെന്ന്‌ തോന്നാം. എന്നാല്‍ പാരമ്പര്യം അനുഷ്‌ഠിക്കുന്നതിന്റെ പേരില്‍ ദൈവവചനത്തെ നിരര്‍ത്ഥകമാക്കുന്നതിനെയാണ്‌ കര്‍ത്താവ്‌ എതിര്‍ത്തത്‌. ഈ വചനത്തിന്‌ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്‌ സഭകള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന `വചനം മാത്രം` എന്ന തത്വവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.

തന്റെ ജീവിതകാലത്ത്‌ കര്‍ത്താവ്‌ പ്രസംഗിച്ച വചനങ്ങള്‍ ഉടനെതന്നെ എഴുതപ്പെട്ടില്ല. മറിച്ച്‌ അത്‌ ആദിമ സഭയുടെ ജീവിതശൈലിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. അതാണ്‌ കര്‍ത്താവില്‍ നിന്ന്‌ ശിഷ്യര്‍ സ്വന്തമാക്കിയ പാരമ്പര്യം. ഈ പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്ന്‌ പിന്നീട്‌ വന്ന കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ `എഴുതപ്പെട്ട വചനം` രൂപം പ്രാപിക്കുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്‌ട്‌ എഴുതപ്പെട്ട വചനത്തെക്കാള്‍ ആദിമസഭയില്‍ വിലമതിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്‌ ജീവനുള്ള പാരമ്പര്യമായിരുന്നു. അതില്ലാതെ ക്രിസ്‌തു ശിഷ്യത്വമില്ല. ഈ പാരമ്പര്യങ്ങളെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാനും, വിലമതിക്കാനും വചനം തന്നെ നമ്മോട്‌ കല്‌പിക്കുന്നുണ്‌ട്‌: `അതിനാല്‍ സഹോദരരേ, ഞങ്ങള്‍ വചനം മുഖേനയോ, കത്തുമുഖേനയോ നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും അവയില്‍ ഉറച്ചു നില്‌്‌ക്കുകയും ചെയ്യുവിന്‍` (2 തെസ 2:15). `അലസതയിലും, ഞങ്ങളില്‍നിന്നും സ്വീകരിച്ച പാരമ്പര്യത്തിനിണങ്ങാത്ത രീതിയിലും ജീവിക്കുന്ന ഏതൊരു സഹോദരനിലും നിന്ന്‌ ഒഴിഞ്ഞുനില്‌ക്കണമെന്ന്‌ കര്‍ത്താവിന്റെ നാമത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളോട്‌ കല്‌പിക്കുന്നു`. (2 തെസ 3:6). ക്രൈസ്‌തവ ജീവിതം തുടരുന്നത്‌ കര്‍ത്താവിന്റെ ശിഷ്യന്മാര്‍ കൈമാറിത്തരുകയും തലമുറകളിലൂടെ തുടരുകയും ചെയ്‌ത പാരമ്പര്യത്തിലൂടെയാണ്‌. അത്‌ ആര്‍ക്കെങ്കിലും എപ്പോഴെങ്കിലും തന്റെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടോ, പ്രത്യേക മാനസിക നിലപാടില്‍ നിന്നുരുത്തിരിഞ്ഞ ചിന്തകളെയോ ഉള്‍ക്കാഴ്‌ചകളെയോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല. വചനം പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നുടലെടുത്തതിനാലാണ്‌ വചനത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും തുല്യമായി ബഹുമാനിക്കാന്‍ രണ്‌ടാം വത്തിക്കാന്‍ സുഹദോസ്‌ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌ (DV 9-12).

ദൈവവചനം കാലാനുസൃതമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടണം. അതിന്‌ പരി. ആത്മാവ്‌ ദൈവമക്കളെ സഹായിച്ചുകൊണ്‌ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും (യോഹ 14:26). എന്നാല്‍ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ചില വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ പ്രാഭവത്തിന്റെ ഫലമായോ, അവരുടെ മനോഹരമായ അവതരണരീതിയുടെ ഫലമായോ അവരുടെ വിശദീകരണങ്ങളും ഉള്‍ക്കാഴ്‌ചകളും മനുഷ്യനെ വളരെ സ്വാധീനിക്കാറുണ്‌ട്‌. ആ വിശദീകരണങ്ങള്‍ അവരുടെ സാഹചര്യത്തിലും കാലഘട്ടത്തിലും ശരിയായിരിക്കുകയോ അങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം. എന്നാല്‍ അവയ്‌ക്ക്‌ ദൈവവചനത്തോളം തന്നെ പ്രാധാന്യം കൊടുത്ത്‌ വിശദീകരിക്കുകയോ, അപ്രകാരം സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്‌താല്‍ വഴിതെറ്റുക എളുപ്പമാണ്‌. യഹൂദ ചരിത്രത്തില്‍ സംഭവിച്ചതും മറ്റൊന്നായിരുന്നില്ല. റബ്ബിമാര്‍ ആദ്യം വചനം വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും വചനമനുസരിച്ച്‌ ജീവിക്കേണ്‌ടതെങ്ങനെയെന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌തു. ഈ പഠനങ്ങള്‍ പിന്നീട്‌ എഴുതപ്പെട്ടതാണ്‌ മിഷ്‌നയും (Mishna) താല്‍മൂദുമൊക്കെ (Talmud). പിന്നീട്‌ ഇവയെക്കുറിച്ച്‌ വലിയ കമന്ററികളും എഴുതപ്പെട്ടു. ഇപ്രകാരം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ഭാഗമായി ദൈവപ്രമാണങ്ങള്‍ നന്നായി പാലിക്കാന്‍ 613 പ്രമാണങ്ങള്‍ കാക്കണമെന്ന നിലവന്നു. ഫരിസേയരും നിയമജ്ഞരും ഇവയെല്ലാം പഠിക്കുകയും, അവ പഠിപ്പിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവര്‍ അവ അനുസരിക്കുന്നുണ്‌ടോയെന്ന്‌ ഉറപ്പുവരുത്തുകയും ചെയ്‌തിരുന്നു. കാലക്രമത്തില്‍ റബ്ബിമാരുടെ വിശദീകരണങ്ങള്‍ ദൈവവചനത്തോടൊപ്പം (തുല്യ)സ്ഥാനം പിടിച്ചു. തത്‌ഫലമായി വചനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറയാനിടവന്നു. അപ്രകാരംമൊരു വിശദീകരണമായിരുന്നു കര്‍ത്താവു പറഞ്ഞ കൊര്‍ബാന്റെ ഉദാഹരണം. കൊര്‍ബാന്‍ കര്‍ത്താവിനുള്ള ബലിയാണ്‌. മാതാപിതാക്കളുമായി ഒരാള്‍ വഴക്കിടുകയും അവര്‍ക്ക്‌ നല്‌കാനുള്ളവ കൊര്‍ബാന്‍ ആണ്‌ എന്നവന്‍ പറയുകയും ചെയ്‌താല്‍ അത്‌ നേര്‍ച്ച നേരുന്നതിനു സമമാണെന്നും, അതുകൊണ്‌ട്‌ നേര്‍ച്ച നിറവേറ്റേണ്‌ട ഉത്തരവാദിത്വമവനുണ്‌ട്‌ എന്നുമവര്‍ വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ കോപത്തിന്റെ ഏതോ ബലഹീന നിമിഷത്തില്‍ ഒരുവന്‍ അപ്രകാരം പറഞ്ഞുപോയാല്‍ അവന്‍ ശപഥംവഴി ബന്ധിതനായതായി ഫരിസേയര്‍ വിശദീകരിച്ചിരുന്നിരിക്കണം. ഇതിലൂടെ ദൈവപ്രമാണത്തെ നിരര്‍ത്ഥകമാക്കുന്ന ഫരിസേയ മന:സ്ഥിതിയെയാണ്‌ കര്‍ത്താവ്‌ തിരസ്‌കരിച്ചത്‌.

ദൈവപ്രമാണങ്ങള്‍ പാലിക്കുക എളുപ്പമാക്കുന്നതിനുവേണ്‌ടി പ്രമാണങ്ങളുട എണ്ണം (വിശദീകരണം) വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയല്ല കര്‍ത്താവ്‌ ചെയ്‌തത്‌. മറിച്ച്‌ ആന്തരികതയ്‌ക്ക്‌ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തുകൊണ്‌ട്‌ അവയുടെ എണ്ണം രണ്‌ടായി കുറയ്‌ക്കുകയാണ്‌ (ലൂക്ക 10:25-28). ദൈവത്തെയും സഹോദരനെയും ആത്മാര്‍ത്ഥമായി സ്‌നേഹിക്കുക എന്ന പ്രമാണത്തില്‍ അവയൊതുക്കി. ബാഹ്യാചാരങ്ങളെക്കാള്‍ ആന്തരിക സത്തയ്‌ക്കാണ്‌ അവന്‍ പ്രാധാന്യം നല്‌കിയത്‌. ദൈവവചനം പാലിക്കുക ആവശ്യമാണ്‌ എന്ന്‌ കര്‍ത്താവ്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവിടുന്നാഗ്രഹിച്ചത്‌ നിയമത്തിന്റെ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള അനുസരണമല്ല. മറിച്ച്‌ അതിലൂടെ വെളിവാകുന്ന ദൈവഹിതത്തോടുള്ള വിധേയത്വമാണ്‌. കര്‍ത്താവിന്റെ ഈ മനോഭാവ വ്യക്തമാക്കുന്ന വചനമാണ്‌ നല്ല സമറിയാക്കാരന്റെ ഉപമയിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്‌. പഴയ നിയമപുരോഹിതന്‌ ഏതെങ്കിലും ശവശരീരത്തില്‍ സ്‌പര്‍ശിക്കാന്‍ അനുവാദമുണ്‌ടായിരുന്നില്ല (ലേവ്യ 21:11). അതുവഴി കടന്നുപോയ അയാള്‍ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടില്ലെന്ന്‌ കര്‍ത്താവ്‌ പറഞ്ഞു. അതുപോലെ ദൈവവുമായുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായിരുന്നു പരിഛേദനം (ഉന്‍പ 17:14; സംഖ്യ 15:32). ഈ പരിഛേദനം ആന്തരികമായിരിക്കണമെന്ന്‌ കര്‍ത്താവിന്റെ വചനത്തിന്റെ അന്ത:സത്തയറിഞ്ഞു പൗലോസ്‌ പഠിപ്പിച്ചു (Rom 2:17-29). നിയമങ്ങളുടെ അനുസ്സത്തയറിയാതെ ബാഹ്യമായുള്ള അനുസരണം മൃതമായ പാരമ്പര്യമായി അധ:പതിക്കുന്നുവെന്നതാണ്‌ സത്യം.

ഫരിസേയര്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച കൈകഴുകല്‍, കൈകള്‍ ശുചിയാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നില്ല. അത്‌ ഒരു ritual cleaning മാത്രമായിരുന്നു. (RITUAL CLEANLINESS). കര്‍ത്താവ്‌ എതിര്‍ത്തത്‌ മനുഷ്യന്റെ വിശുദ്ധിയ്‌ക്കുവേണ്‌ടിയുള്ള പരിശ്രമങ്ങളെ ആയിരുന്നില്ല. വാസ്‌തവത്തില്‍ വിശുദ്ധി കൂടാതെ ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനോ, കാണാനോ കഴിയില്ല (മത്താ 5:8). മനുഷ്യന്‍ സ്‌പര്‍ശിക്കുന്ന വസ്‌തുക്കളോ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണമോ അല്ല അവനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്‌. അവന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നുവരുന്ന ചിന്തകളാണ്‌ (മര്‍ക്കോ 7:14-25). ആന്തരീകമായി വിശുദ്ധി നേടിക്കൊണ്‌ടു മാത്രമേ മനുഷ്യന്‌ വിശുദ്ധനാകാന്‍ കഴിയൂ. ഇപ്രകാരം പ്രസ്‌താവിക്കുന്നതിലൂടെ കൈ കഴുകാതെ ഭക്ഷിച്ച തന്റെ ശിഷ്യരല്ല മറിച്ച്‌ അവരുടെ യഥാര്‍ത്ഥ മാനസികാവസ്ഥയും ജീവിതാവസ്ഥയും ഉള്‍ക്കൊള്ളാതെ അവരെ കുറ്റം വിധിച്ച ഫരിസേയരാണ്‌ അശുദ്ധര്‍ എന്നവിടുന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഫരിസേയരുടെ മതം വിശുദ്ധയ്‌ക്കുവേണ്‌ടിയുള്ള നിയമങ്ങളെല്ലാം അക്ഷരം പ്രതിപാലിക്കുന്നുണ്‌ടെങ്കിലും അത്‌ അശുദ്ധിയ്‌ക്ക്‌ കാരണമായിത്തീരുന്നുവെന്നതാണ്‌ സത്യം. ഈ മതത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളെന്തെന്നാണ്‌ സുവിശേഷം പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌.

(1) ഫരിസേയരുടെ മതം അന്യനെ കുറ്റപ്പെടുത്താനായി അവനെ നിരന്തരം വീക്ഷിക്കുകയും, താന്‍ ചെയ്‌തു കൂട്ടുന്ന കാര്യങ്ങളും രീതികളും അന്യനെ വിധിക്കാനുള്ള മാനദണ്ഡമായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌ (മര്‍ക്കോ 7:1-2). അവര്‍ ശിഷ്യരുടെ കുറവുകളല്ലാതെ ശിഷ്യത്വത്തെ വിലമതിക്കുന്നില്ല.

(2) സ്വയം നീതീകരിക്കുന്ന, വചനത്തിന്റെ അന്ത:സ്സത്തയില്‍ നിന്നകന്ന്‌ ആചാരാനുഷ്‌ഠാനങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മതമാണത്‌ (മര്‍ക്കോ 7:7-9). ആന്തരികതയില്ലാത്ത ആചാരാനുഷ്‌ഠാനങ്ങളെ ദൈവഹിതമായവര്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. ക്രിസ്‌തുവുമായി ബന്ധമില്ലാതെ ക്രിസ്‌തീയ നാമം വഹിക്കുകയും ക്രിസ്‌ത്യാനിയുടെ ബാഹ്യ അടയാളങ്ങള്‍ ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണവര്‍.

(3) ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്‌മയ്‌ക്ക്‌ ഭക്തിയുടെ നിറം ചാര്‍ത്തി ആഘോഷിക്കുന്ന മതമാണത്‌ (മര്‍ക്കോ 7:1012). വചനത്തിനുപകരം യുക്തിസഹമായ ആശയങ്ങള്‍ പ്രതിഷ്‌ഠിക്കലാണത്‌.

(4) ഫരിസേയര്‍ കര്‍ത്താവിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാനടുത്തുകൂടുമ്പോള്‍ അവനെ ശ്രവിച്ചിരുന്ന കുറെ ആളുകളെങ്കിലും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും അവനില്‍ നിന്നകന്നുപോവുകയും ചെയ്‌തു. തങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങളുടെയും തഴക്കണയുടെയും പേരില്‍ മനുഷ്യരെ കര്‍ത്താവില്‍ നിന്നകറ്റുന്നവരുടെ മതമാണത്‌.

ആന്റണി തറേക്കടവില്‍.
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‌ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി,
കുന്നോത്ത്‌.




ഈശോയുടെ പ്രിയകൂട്ടുകാരെ,

നമ്മുടെ രാഷ്ട്രപിതാവായ ഗാന്ധിജി ഒരിക്കല്‍ ഇങ്ങനെ പറയുണ്‌ടായി. എന്റെ ചിത്രങ്ങളിലും പ്രതിമകളിലും മാലചാര്‍ത്താന്‍ അവര്‍ ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്നു; എന്നാല്‍ എന്റെ ഉപദേശങ്ങള്‍ അനുസരിക്കാന്‍ അവര്‍ താല്‌പര്യപ്പെടുന്നില്ല. താന്‍ മൂല്യമായി കരുതി ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ജീവത തത്വങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാന്‍ പരാജയപ്പെടുന്ന അനുയായികളെക്കുറിച്ചുള്ള വേദനയാണ്‌ ഗാന്ധിജിയുടെ ഈ വാക്കുകളില്‍.

ഇതുപോലെ, നിയമങ്ങള്‍ അനുസരിക്കാന്‍ വ്യഗ്രത കാണിക്കുന്ന നിയമജ്ഞരെയും ഫരിസേയരെയും ഈശോനാഥന്‍ ചോദ്യംചെയ്യുന്ന വചനഭാഗമാണ്‌ നാം വായിച്ചുകേട്ടത്‌. നിയമങ്ങളുടെ അന്ധമായ അനുസരണം മാത്രമേ അവരുടെ ജീവിതത്തിലുള്ളൂ. എന്നാല്‍ അവരുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ഈ നിയമങ്ങളുടെ അന്തസത്ത നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവകല്‌പനകള്‍ അക്ഷരംപ്രതി പാലിക്കുമ്പോഴും സഹോദരങ്ങളെ സ്‌നേഹിക്കുവാന്‍ അവര്‍ മറന്നുപോയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ ഈശോ അവര്‍ക്ക്‌ നിയമത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെന്ത്‌, നിയമങ്ങള്‍ നാം എങ്ങനെ പാലിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച്‌ വ്യക്തമായ ബോധ്യങ്ങള്‍ നല്‍കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.

പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്‌ പൊതുസ്ഥലത്തുനിന്നുവരുമ്പോള്‍ കൈകഴുകി ശുദ്ധി വരുത്തിയതിനുശേഷമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കാവൂ. ഈ നിയമത്തിന്‌ വിരുദ്ധമായി ചില ക്രിസ്‌തുശിഷ്യന്മാര്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചപ്പോള്‍ നിയമജ്ഞന്‌ ഫരിസേയരുടെ കപട ധാര്‍മ്മികത ഉണര്‍ന്നു. അവര്‍ ശിഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ ഈശോ ഏശയും പ്രവാചകന്റെ വചനങ്ങള്‍ ഉദ്ദരിച്ചുകൊണ്‌ട്‌ അവര്‍ക്ക്‌ നിയമങ്ങളുടെ അന്തസത്ത വെളിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്നത്‌. നിങ്ങള്‍ ബാഹ്യമായി നിയമങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുന്നു, വചനം വായിച്ച്‌ പഠിച്ച്‌ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു മുമ്പില്‍ നല്ലവരാകുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ വചനത്തിന്റെ ആന്തരിക സത്തയായ സ്‌നേഹം ഇല്ല എന്ന്‌ യേശു ചൂണ്‌ടിക്കാണിക്കുന്നു. 2തിമോത്തി 3:5-ല്‍ പറയുന്നതുപോലെ, `അവര്‍ ഭക്തിയുടെ ബാഹ്യരൂപം നിലനിര്‍ത്തി അതിന്റെ ചൈതന്യത്തെ നിഷേധിക്കും`. അതായിരുന്നു യേശു അവര്‍ക്ക്‌ വ്യക്തമാക്കി കൊടുക്കുന്നത്‌: ഈ ജനം അധരംകൊണ്‌ട്‌ എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ അവരുടെ ഹൃദയം എന്നില്‍നിന്നും വളരെ ദൂരെയാണ്‌` (മര്‍ക്കോസ്‌ 7/6). അങ്ങനെ നിയമത്തെ നിഷേധിക്കുകയല്ല മറിച്ച്‌ നിയമത്തിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുകയാണ്‌ ഈശോ ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്‌. മത്തായി 5/17-ല്‍ നാം കാണുന്നു നിയമങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാണ്‌ ക്രിസ്‌തു വന്നത്‌ എന്ന്‌. പഴയനിയമത്തില്‍ നല്‍കപ്പെട്ട നിയമങ്ങള്‍ യേശു രണ്‌ട്‌ എണ്ണമാക്കി കുറച്ചു: ദൈവസ്‌നേഹം മനുഷ്യസ്‌നേഹം. ഇവ രണ്‌ടുമാണ്‌ നിയമാനുഷ്‌ഠാനങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യവും (മത്തായി 22:40).

ഈശോയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളായ നമ്മളും ഈശോയുടെ വചനങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പ്രാവൃത്തികമാക്കി ദൈവത്തെയും മനുഷ്യനെയും സ്‌നേഹിക്കണം എന്നാണ്‌ ഈ വചനഭാഗം നമ്മോടു പറയുന്നത്‌. നാം നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളെയും ശത്രുക്കളെയുമെല്ലാം സ്‌നേഹിക്കുമ്പോള്‍ ഹൃദയംകൊണ്‌ട്‌ യേശു നല്‍കിയ നിയമങ്ങളും കല്‌പനകളും പാലിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. റോമ 13:8ല്‍ നാം കാണുന്നത്‌: അയല്‍ക്കാരനെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവന്‍ നിയമം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നുവെന്ന.്‌ സഹോദരങ്ങളെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവന്‍ ഈശോയെയാണ്‌ സ്‌നേഹിക്കുന്നത്‌.

ഈ സ്‌നേഹത്തിന്‌ ഏറ്റവും ആവശ്യം ആത്മാര്‍ത്ഥതയാണ്‌. അതായത്‌ കാപട്യമില്ലാതെ സ്‌നേഹിക്കണം. എന്ത്‌ ചെയ്‌താലും പറഞ്ഞാലും അതില്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതയുണ്‌ടായിരിക്കണം. വേദപാഠപഠനങ്ങളും വി. കുര്‍ബാനയിലെ പങ്ക്‌ചേരലും ഈശോയോടുള്ള സ്‌നേഹംമുലമാകണം. ആരുടെയെങ്കിലും നിര്‍ബന്ധംകൊണ്‌ടാണെങ്കില്‍ അതില്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതയില്ല. കാപട്യം നിറഞ്ഞ ലോകത്തില്‍ സ്‌നേഹത്തിന്റെ പ്രവാചകരാവാന്‍ ഈശോ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കാപട്യമുള്ളവരായതിനാലാണ്‌ നിയമജ്ഞര്‍ക്കും ഫരിസേയര്‍ക്കും ക്രിസ്‌തു ശിഷ്യന്മാരുടെ പ്രവര്‍ത്തിയോട്‌ പൊരുത്തപ്പെടാനാകാതിരുന്നത്‌.

കാപട്യമില്ലാത്ത ഒരു ഹൃദയം നാം രൂപപ്പെടുത്തണം. അതായത്‌ സ്‌നേഹത്തിലധിഷ്‌ഠിതമായി വിശുദ്ധിയുള്ള ഒരു ഹൃദയം ബാഹ്യമായ മോടികളുമായി ദേവാലയത്തില്‍ വന്നാല്‍ കൂട്ടുകാര്‍ ശ്രദ്ധിച്ചേക്കും. പക്ഷെ ഈശോ ശ്രദ്ധിക്കണമെങ്കില്‍ നമ്മുടെ ഹൃദയം മോടിയുള്ളതായിരിക്കണം. അതുകൊണ്‌ട്‌ കുമ്പസാരത്തിലൂടെ ഹൃദയത്തെ വിശുദ്ധമാക്കി, കാപട്യം നിറഞ്ഞ പഴയ മനുഷ്യനെ ഉരിഞ്ഞുമാറ്റി സ്‌നേഹിക്കുന്ന വിശുദ്ധിയുള്ള ഹൃദയവുമായി കുര്‍ബാനയില്‍ പങ്കെടുക്കണം. കാരണം 1പത്രോസ്‌ 1:15 പറയുന്നു; നിന്നെ വിളിച്ചവന്‍ വിശുദ്ധനായതുപോലെ നീയും പരിശുദ്ധനായിരിക്കണം. വിശുദ്ധിയിലേക്കാണ്‌ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. അശുദ്ധിയിലേയ്‌ക്കല്ല എന്ന്‌ 1തെസലോനിയ 4/7 പറയുന്നു.

അതുകൊണ്‌ട്‌ കാപട്യം വെടിഞ്ഞ്‌ വിശുദ്ദമായ ഹൃദയത്തോടെ, സഹോദരങ്ങളെ സ്‌നേഹിച്ച്‌ ഹൃദയംകൊണ്‌ട്‌ ദൈവീകനിയമങ്ങള്‍ നമുക്ക്‌ ജീവിതത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തികമാക്കി ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളായി തീരാം. ആമ്മേന്‍

ജേക്കബ്‌ കൊട്ടിയാനിക്കല്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‌ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി,
കുന്നോത്ത്‌.

 

Download Sermon 2010

Sermon 2009

കര്‍ത്താവും ശിഷ്യന്‍മാരും തങ്ങളുടെ പ്രക്ഷിത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഇടയ്‌ക്ക്‌ ഒരിടത്ത്‌ യഹൂദരുടെ മധ്യേ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. അവന്റെ ചില ശിഷ്യന്‍മാര്‍ പൊതുവെ അംഗികരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യഹൂദരുടെ പാരമ്പര്യത്തെ അഗണിച്ചുകൊണ്‌ട്‌ കൈകഴുകാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ഇവിടെ ചര്‍ച്ചാവിഷയം ശാരിരികശൂദ്ധി കൈവരിക്കുന്നതും വൃത്തിയായി ക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല. പാലസ്‌തീനായിലെ പ്രധാന ഭക്ഷണം (റൊട്ടി) നമ്മുടെ ബന്നിനോട്‌ സമാനമായ ഒരു അപ്പമാണ്‌. (പിത്ത) അതുകഴിക്കാന്‍ വലിയ കൈകഴുകലൊന്നും അവശ്യമില്ല. കര്‍ത്താവും ശിഷ്യന്‍മാരും ഒരുമിച്ച്‌ ചെയ്‌ത പ്രവര്‍ത്തിയായിരുന്നില്ലെങ്കിലും കര്‍ത്തൃ ശിഷ്യന്‍ കൈകഴുകാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചത്‌ അവന്റെ ഗുരുവായ ഈശോയെ വിമര്‍ശന വിധേയനാക്കി. അപ്രകാരം ശത്രൂക്കള്‍ക്ക്‌ അവര്‍ വാതില്‍ തുറന്നുകൊടുത്തു. നമ്മുടെ മനസ്സ്‌ അംഗീകരിക്കുന്നില്ലങ്കിലും നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്ക്‌ നിരക്കുന്നതല്ലെങ്കിലും ശ്രദ്ധയില്ലായ്‌മ്മ കര്‍ത്താവിനെ അവഹേളിതനാക്കാതിരിക്കട്ടെ.
യഹൂദ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്‌ വിശുദ്ധികരണത്തിനുവേണ്‌ടിയുളള പലവിധ കഴുകല്‍ ശുശ്രൂഷകളും നിലവിലിരുന്നു. വിശുദ്ധിയെയും ദൈവരാജ്യത്തെയും ഭൗമികമായി കണ്‌ടിരുന്ന അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശാരിരികമായ അശുദ്ധിയില്‍ നിന്ന്‌ മുക്തിനേടുക ഏറ്റവും പ്രാധന ആവശ്യവുമായിരുന്നു. അതിനായി വി. ഗ്രന്ഥത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി പലവിധ ക്ഷാളനങ്ങളും വിശുദ്ധീകരണ കര്‍മ്മങ്ങളും അവര്‍ അനുഷ്ടിച്ചുപോന്നു (ലേവ്യ15.1-28; 22:1-6). ദേവാലയ ശുശ്രൂഷകള്‍ക്കൊരുക്കമായി പുരോഹിതര്‍ തങ്ങള്‍ളെത്തന്നെ കഴുകി വിശുദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു; തങ്ങള്‍ക്ക്‌ ലഭിച്ചിരുന്ന ദശാംശത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനുമുമ്പും അവര്‍ ശരിരം കഴുകി ശുദ്ധിചെയ്‌തിരുന്നു (പുറ30.18-21). യഹൂദരുടെ ഏറ്റവും വലിയ തിരുനാളായ പാപപരിഹാരദിനത്തില്‍ (ലേവ്യര്‍16). പ്രധാന പുരോഹിതന്‍ അഞ്ചുപ്രാവിശ്യം വിശൂദ്ധീകരണ പ്രക്രിയകള്‍ക്ക്‌ വിധേയനാകേണ്‌ ടിയിരുന്നു.
ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തില്‍ ഫരിസേയര്‍ അന്നുണ്‌ടായിരുന്ന പാരമ്പര്യമനുസരിച്ചുളള ക്ഷാളനകര്‍മ്മത്തിലേക്കാണ്‌ വിരല്‍ ചുണ്‌ ടുന്നത്‌. ലേവ്യര്‍ 15:1-21 അടിസ്ഥാനമാക്കി റബിമാര്‍ വിവിധങ്ങളായ ദേഹശുദ്ധീകരണ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. യഹൂദ പാരമ്പര്യമുള്‍കൊളളുന്ന ബാബിലോണിയന്‍ തല്‍മൂദ്‌ അനുസരിച്ച്‌ ഭക്ഷണത്തിനുമുമ്പും അതിനുശേഷവും യഹൂദര്‍ കൈകള്‍ കഴുകേണ്‌ ടിയിരുന്നു. ഭക്ഷണത്തിനുമുമ്പുളള കൈകഴുകല്‍ ഉപേഷിക്കുന്നതിനെ ബ്രഹ്മചര്യ ലംഘനത്തോടാണ്‌ അവര്‍ ഉപമിച്ചിരുന്നത്‌ (Gamarrah). അതിനുശിക്ഷയായി പെട്ടന്നുളള മരണമോ ദാരിദ്രമോ സംഭവിക്കാമെന്നവര്‍ പഠിപ്പിച്ചു. ഈ പാരമ്പര്യങ്ങളെ കര്‍ത്താവ്‌ പൂര്‍ണ്ണമായി തിരസ്‌കരിച്ചില്ലന്നത്‌ സുവിശേഷത്തില്‍ നിന്ന്‌്‌്‌ വ്യക്തമാണ്‌ അവന്‍ കൈകഴുകിയില്ലെന്നുളള പാരാതിയല്ല യഹൂദര്‍ക്കുണ്‌ ടായിരുന്നത്‌. വി. മര്‍ക്കോസിന്റെയും മത്തായിയുടെയും സുവിശേഷങ്ങളനുസരിച്ച്‌ കര്‍ത്താവ്‌ യഹൂദരുടെ പരമ്പര്യങ്ങളെ വിലമതിച്ചിരുന്നു. തന്റെ പിന്നാലെ കരഞ്ഞുകൊണ്‌ ടുവന്ന വിജാതിയയായ സ്‌ത്രീയോട്‌ ഈശോ പറയുന്നത്‌ ആദ്യം മക്കള്‍, യഹൂദര്‍, ഭക്ഷിച്ച്‌ തൃപ്‌തരാകട്ടെയെന്നാണ്‌. മക്കളുടെ അപ്പമെടുത്ത്‌്‌്‌ നായ്‌ക്കള്‍ക്ക്‌ എറിഞ്ഞ്‌ കൊടുക്കുന്നത്‌്‌ ഉചിതമല്ല (മത്തായി15.21-28; മര്‍ക്കോ 7.24-30). എന്നാല്‍ പരമ്പര്യത്തിന്റെ അനുഷ്ടാനം തന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണമായ സ്‌നേഹത്തിന്‌ വിരുദ്ധമായി വന്നപ്പോള്‍ കര്‍ത്താവ്‌ അതിനെ തിരസ്‌ക്കരിച്ചു. പാരമ്പര്യത്തെ തിരസ്‌ക്കരിക്കുന്നതിനുവേണ്‌ ടിമാത്രം അവന്‍ ഒരു വചനവും അരുള്‍ചെയ്‌തില്ല. മറിച്ച്‌ പാരമ്പര്യം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന നിമഞ്‌ജരും ഫരിസേയരും പറയുന്നത്‌ കേള്‍ക്കണമെന്നും എന്നാല്‍ അവരെ അനുകരിക്കരുതെന്നും അവന്‍ പഠിപ്പിച്ചു (മത്താ23.2).
പാരമ്പര്യത്തെമാത്രമല്ല തന്റെ പ്രമാണത്തിനെതിരെ നിന്ന ദൈവവചനഭാഗങ്ങളെയും കര്‍ത്താവ്‌ തിരുത്തുവാനാഗ്രഹിച്ചു. കര്‍ത്താവിന്റെ മലയിലെ പ്രസംഗത്തില്‍ നിയമാവര്‍ത്തന പുസ്‌തകത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പല കല്‍പ്പനകളിലേക്കും വിരല്‍ ചുണ്‌ ടിയതിനുശേഷം (മത്താ5.21,27,31,33,38,etc). അതിനെയെല്ലാം പൂര്‍ത്തികരിക്കുന്ന സ്‌നേഹത്തിന്റെ പുതിയ നിയമം സ്വന്തമാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ ദൈവരാജ്യത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ലന്നവന്‍ പഠിപ്പിച്ചു (മത്തായി 5.20). അതുകൊണ്‌ട്‌ കര്‍ത്താവ്‌ പഴയനിയമത്തെ തിരസ്‌ക്കരിച്ചുവെന്നര്‍ത്ഥമില്ല. പരസ്‌നേഹത്തിനെതിരെന്ന്‌്‌ തോന്നാവുന്ന വചനഭഗങ്ങളെയും പാരമ്പര്യങ്ങളെയും അവന്‍ തിരുത്താന്‍ശ്രമിച്ചുവെന്നുമാത്രം.
പഴയനിയമവും പുതിയ നിയമവും എഴുതപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ്‌ അവയിലുളള തിരുവചനങ്ങള്‍ യഹൂദമതത്തിന്റെയും ക്രിസ്‌തുമതത്തിന്റെയും പാരമ്പര്യങ്ങളിലാണ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നത്‌. കാലക്രമേണ തലമുറകളിലൂടെ പരമ്പരാകതമായി കൈമാറപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ വചനങ്ങളില്‍ ഒരുഭാഗം ഇന്നത്തെ രീതിയില്‍ എഴുതപ്പെടുകയായിരുന്നു. ആരംഭംമുതല്‍ സഭ അതിന്റെ സ്വന്തമായി കരുതിയിരുന്നതെല്ലാം ഇപ്രകാരം എഴുതപ്പെട്ടില്ലെന്ന്‌ വ്യക്തമാണ്‌. അതുകൊണ്‌ട്‌ സഭയുടെ അപ്പസ്‌തോലിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗംമാത്രമേ എഴുതപ്പെട്ട വചനം നമുക്ക്‌ നല്‌കുന്നുളളു. അതുകൊണ്‌ടാണ്‌ കത്തോലിക്കാസഭ അതിന്റെ പാരമ്പര്യങ്ങളെ വിലമതിക്കുന്നതും. എന്നാല്‍ ഇന്നത്തെ വചനഭാഗത്തെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണട്‌ പ്രോട്ടസ്‌റ്റന്റെ്‌ സഭകള്‍ കത്തോലിക്കാസഭയെ കരിതെച്ചുകാണിക്കാറുണ്ടെന്നത്‌ സത്യമാണ്‌. എന്നാല്‍ ഇത്‌ ഏതെങ്കിലും ഒരു സുവിശേഷംമാത്രം അടിസ്ഥാനപരമായി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്‌ ട്‌ മറ്റുളള മൂന്നിനെയും തിരസ്‌ക്കരിക്കുന്നതിന്‌ സമാനമാണെന്ന്‌ പറയാം. മത്തായി എഴുതാനാഗ്രഹിച്ചത്‌ പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്ന്‌ തനിക്കറിയാവുന്നതും തന്നെ സ്‌പര്‍ശിച്ചതുമായ ക്രിസ്‌തു സന്ദേശമാണ്‌. അതുപോലെതന്നെ അവരവരുടെ സഭാപാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നുലഭിച്ച ക്രിസ്‌തു അനുഭവമാണ്‌ മര്‍ക്കോസും ലൂക്കായും എഴുതിവെയ്‌ക്കുന്നത്‌. അവയെല്ലാം ഒരു ക്രിസ്‌ത്യനിയ്‌ക്ക്‌ ആമൂല്യങ്ങളാണ്‌. അവയുടെ അര്‍ത്ഥവും അവ തമ്മിലുളള വ്യത്യസവും വിശദീകരിക്കണമെങ്കില്‍ അവരില്‍ ഓരോരുത്തരുടെയും പാരമ്പര്യങ്ങളിലേക്കും ദൈവശാസ്‌ത്ര വിഷണങ്ങളിലേക്കും നാം കടന്നുചെല്ലണം.
സഭയുടെ പൈതൃകത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമാണ്‌ എഴുതപ്പെട്ട തിരുവചനം. ആ വചനത്തെ ദൈവവചനമായി അംഗീകരിച്ചതും സഭയുടെ അധികാരികള്‍ തന്നെയാണ്‌. ഈ വചനം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്‌ ട്‌ ദൈവവചനത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഭാഗമായ പാരമ്പര്യത്തെ അധിക്ഷേപിക്കുന്നത്‌ മത്തായുടെ സുവിശേഷം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്‌ട്‌ അതില്‍ നിന്ന്‌ വ്യത്യസ്‌തമായ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തെ തിരസ്‌കരിക്കുന്നതിന്‌ സമാനമാണെന്ന്‌ പറയാം.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വ്യഖ്യാനം തന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണമായ സ്‌നേഹത്തിന്‌ എതിരായപ്പോള്‍ കര്‍ത്താവ്‌്‌ അതിനെ തിരസ്‌ക്കരിച്ചു. സഹോദരങ്ങളെ വിധിക്കുന്ന തത്ത്വശാസ്‌ത്രങ്ങളെ അവന്‍ തിരസ്‌ക്കരിച്ചു. സഹോദരങ്ങളെ വിധിക്കാന്‍വേണ്‌ ടി തന്റെ സ്‌നേഹത്തിന്റെ പ്രമാണം ദുരുപയോഗിച്ച യുദാസിനെ അവന്‍ അംഗീകരിച്ചില്ല (യോഹ 12.5). സഹോദരനെ വിദ്വേഷത്തോടെയും മുന്‍വിധിയോടെയും നോക്കുന്നവന്‍ ക്രിസ്‌തുവിന്‌ സ്വീകാര്യനല്ല (ഉദാ: പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍പോയ ഫരിസേയന്‍)
പരമ്പര്യങ്ങളെ പാരമ്പര്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്‌ടി മാത്രം മുറുകെ പിടിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ അവയിലൂടെ ദൈവത്തെ അറിയുകയും ദൈവത്തിലേക്ക്‌ വളരുകയും ദൈവത്തെ വരും തലമുറകള്‍ക്ക്‌ പകര്‍ന്നുകൊടുക്കുകയുമാണ്‌ ആവശ്യം. സ്ഥിരമായ ദേവാലയ സന്ദര്‍ശനത്തെക്കാള്‍ ക്രിസ്‌തു സന്ദര്‍ശനവും, കഴുത്തില്‍ കുരിശണിയുന്നതിനെക്കാള്‍ അനുദിന കുരുശ്‌ ചുമക്കുകയും, ക്രൂശിതനിലേക്ക്‌ നടന്നടുക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ്‌ ആവശ്യം.

തയാറാക്കിയത്‌

ഫാ. ആന്റണി തറേക്കടവില്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‍ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി
കുന്നോത്ത്‌.

 
crv1
Higher Academic Authority   |   Professors   |   History of the Seminary   |   List of Students   |   Publications   |   Support the Seminary   |  Alumni  |  Contact Us
crv2
KILIYANTHARA P.O., PIN-670 706, KANNUR DIST., KERALA, S. INDIA,
Tel. central: 0091-(0)490-2491095, Fax: 0091-(0)490-2494849, e-mail: gshepherdkunnoth@yahoo.com
 
Map Contact Us Home