Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth
I came that they may have life, and have it abundantly (Jn 10:10) Alumni1
Contact Us Home Alumni Contact Us Home Contact Us Home Alumni
Liturgical calendar and sermons <<Back    
Liturgical calendar and sermons
ഏലിയ - സ്ലീവാ - മൂശ‌ കാലങ്ങള്‍ നാലാം ഞായര്‍
Readings: Deuteronomy 9:1-8; Isaiah 25:1-8; Philippians 3:1-11; Matthew 17:14-27


In the preceding text (Matthew 17:1-13) we saw the glory of Jesus on the mount. The text spoke about the transfiguration of Jesus where the veil of his humanity was lifted and three disciples were able to see the beauty of who he really was. The Old Testament Heroes Moses and Elijah, were present with him and the heavenly father commended on the occasion: "This is my beloved Son…listen to Him" (17:5). The disciples would become convinced of the divinity of Jesus and they experienced the reality of their faith.

Unfortunately, every mountain-top experience must come to an end, and our text today highlights the back-to-reality tension of being a follower of Jesus. The disciples and Jesus come down from the mountain only to find the failure of some disciples to deliver a demon-possessed boy (vv 14-21), to hear about the dark future for Jesus (vv 22-23), and to be questioned about the payment of taxes (vv 24-27). This is the real tension of being a follower of Jesus.

The sickness of the boy was connected to demon possession, but his condition, while serious, is not the real problem in the passage: the disciples have not been able to heal the boy (v 16). In fact, Mark 9:16 tells us that Jesus happens to come to them as they are arguing with the scribes, presumably about the fact that they were powerless to deliver the child. This would have been an embarrassing moment for the disciples. After all, Jesus had already given them the charge to heal diseases, cast out demons, and to exercise authority over unclean spirits (see Matt 10:1). Luke 10:17 tells us that they had great success, and they were really filled with joy that even the demons were subject to them in his name.

From the mount Jesus takes his disciples back down to the realities of daily life. Jesus coming down the mount is the new Moses. Just as Moses faced unbelief and frustration when he came down from the mountain, so did Jesus (Ex. 24:14; 32:1-8; 15-21). Jesus dealt with the failure of his disciples—their inability to put into practice what he had taught them. Just as Moses own brother, Aaron, failed him by making idols, both groups of disciple(s) did not have the prayer or patience to make their faith work.

In his words to his disciples, Jesus sounds burdened and discouraged: "At the top of the mountain he shone and glowed; at the foot of the mountain he moans and groans."  Jesus is expressing the honest tension that he feels between his mission and the spiritual shallowness of his followers. He calls them faithless. This means that they have a wrong perspective, an under-developed trust, and they were lacking the faith through which God loved to work. This is by far the most important point.

Disciples had to learn trust and reliance. In fact, the disciples had confidence, and seemed to be surprised that their exorcism did not work. They could have taken for granted their position and not exercised trust. Confidence cannot precede faith; confidence must come from faith and one's growth in Him. Confidence without faith is pride, a sin.

Despite the disciples' failure, Jesus quickly and easily healed the boy (v 18). Of course the disciples were now curious. What did they miss? The answer is "nothing will be impossible for you" if you have faith. Notably, Jesus is not giving his disciples a blank "faith" check for anything that they want. The answer of Jesus in Mark is clearer "This kind cannot be driven out by anything but prayer (Mark 9:28-29). That means that the inability of the disciples to heal the boy likely had something to do with their lack of believing prayer. The malfunction of their ministry came about because they lost a level of God-dependency. That is why Jesus moans and groans. That is why he calls this generation "faithless and perverse." They apparently were not trusting in God like they had before, and Jesus uses this as an example to drive home the importance of faith, belief, and prayer.

Nothing is impossible for God. If you believe this, then pray like it! If you do not believe this, you'll never pray. If you do not pray, then you really do not believe. Therefore the problem with the disciples here is a fundamental belief-problem, or lack of dependency on God, or as Jesus calls it, faithlessness. The call in the gospel is for a God-dependant faith.

Faith is a gift (Eph 2:8-9) so that you can believe and as evidence that what you believe is real (Hebrews 11:1). God gives you faith and with it you believe in Him. Prayer and belief are inseparable. Prayer is like breathing and belief like your lungs. Your lungs were made to breathe, and breathing is a sign that that your lungs are functioning.

Notably, power of faith is not any arbitrary display of power. Jesus himself was going to Jerusalem to suffer and die as a thief. His faith did not mean desire to reject the cross. We often think that we do not have faith because we feel unable to move even a little thing; then what about mountains? This is not a matter of discouragement. Jesus was speaking to his disciples when they had failed to express their faith. They had to depend on God and act accordingly bringing relief to the sick. It was through prayer that they had to get access to the power of God. A feeling of dependence and trust in the power of God would have enabled them to do the will of God. Divine power displayed does not mean any magical power for personal gain and protection, wealth or empire, or it would not give us supernatural control over the forces of nature. This power is centred on God (to do his will) and not on us. Real faith is not a faith in us, or in humanity, it is rather a faith in the power of God. Do not assume that a little faith is a bad faith. Jesus said that faith the size of a mustard seed is powerful. The Father in Mark 9 said, "I believe; help my unbelief.

In the next scene comes the question of the tax. In question was the temple tax, and it was an obligatory contribution that each Jewish male paid around the time of the Passover. It was based loosely on Exodus 30:11-16 where the Israelites paid a ransom for their lives as a method of supporting the tabernacle. Those who traveled to Jerusalem during Passover paid it personally, and that is why there were money changers in the temple court yard (see Matthew 21:12-13).

By expressing his displeasure, Jesus was pointing to the fact that the sons of the king were not taxed by the king since they were not his subjects but his sons. The implication as it relates to Jesus here should be obvious. Since he was the Son of God, the tax for the temple did not apply to him. This is an example of Jesus asserting his divinity and his rightful place in God's economy. He is the Son of God, and it really is almost offensive to charge him a tax. It would be like the children setting up a lemonade stand in front of their own house, using the tables, chairs, lemonade mix of the family, and refusing to give the returning father a drink of lemonade unless he paid 10 rupees.

Although there was no reason to pay the tax, Jesus did not want to have such an action to create confusion. He did not want to give the impression that he was not a "temple-man," or that he did not pay his debts, or put the collector in a difficult position. This shows both the tension of living in the real world and the beauty of what Jesus is all about (like the mount experience and that of the valley). Jesus is not willing to claim his rights. He will not allow the Pharisees to push him around with their silly man-made rules. He chooses to find a way to live such that he's not a stumbling block to the people. This is a real balance that we have to work out. Similar situations arise in our live too:

* When our freedom in Christ versus yielding our freedom in love for another.

* When our point of argument verses when we choose to "let it go."

* When a confrontation verses our decision to cover it in love.

* When an act in faith versus a matter of presumption.

* When we leave something in God's hands verses take active steps on our own.

Jesus decides not to claim the right of who he really was when considering a tax whose history is rooted in the ransom tax of Israel's history. He chooses to pay this tax so that he will not be a scandal to the people. Our reasoning should be based on charity.

Jesus paid the tax, both to exercise His servant attitude and to avoid causing more trouble than He had to. Christians should always focus on His truth and not our rights. Jesus proved that He was above and exempt from such a tax, but paid it anyway. He was exempt because He was God, and He was exempt because He was a rabbi living by charity. He overrides His exemption to prove His solidarity as a Jew, as a representative of humanity, as a servant, and as our Redeemer. The early Christians and many disgruntled Jews did not want to pay the tax; Jesus shows that how we feel is irrelevant.  It is how we are to be in similar matters.

 We can never just stay in the glory of great experiences and insights, of worship and growth. We can enjoy the mountain top, but we also have to get reasonably adjusted in the valley where we live.  Faith is confidence that God will do what he calls us to do – "taking him at his word." He calls us to do something, which we can do in His strength, even the most things from the world's point of view absurdly impossible.


The text shows us that there are sometimes that the followers of Jesus are called to exercise great, powerful faith, and other times we are called to exercise wisdom and to be discerning.


വിശ്വാസം വഴിതെറ്റുമ്പോള്‍

മത്തായി 17: 14-21

ഒരിക്കല്‍ ഒരു ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്‍ ചന്ദ്രനില്‍ പര്യടനം നടത്തി തിരികെയെത്തിയപ്പോള്‍ ആ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ നിരീശ്വരവാദിയായ ഒരു ധനവാന്‍ ശാസ്‌ത്രജ്ഞനോട്‌ ചോദിച്ചു; താങ്കള്‍ ചന്ദ്രനില്‍ ദൈവത്തെ കണ്‌ടോ? ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്‍ പറഞ്ഞു: കണ്‌ടു. നിരീശ്വരനായ വ്യക്തി പറഞ്ഞു: ഈ സത്യം താങ്കള്‍ മറ്റാരോടും പറയരുത്‌. പറഞ്ഞാല്‍ അവരുടെ വിശ്വാസം വര്‍ദ്ധിക്കും. പിന്നീട്‌ ശാസ്‌ത്രജ്ഞനെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഏറ്റവും ഭക്തനായ ഒരുവന്‍ വന്നു. ദിവസവും ദേവാലയത്തില്‍ പോവുകയും വചനം പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുവന്‍. അദ്ദേഹവും ഇതേ ചോദ്യം തന്നെ ആവര്‍ത്തിച്ചു: താങ്കള്‍ ചന്ദ്രനില്‍ ദൈവത്തെ കണ്‌ടോ? ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്‍ വെറുതേ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു. ഇല്ല, ഞാന്‍ കണ്‌ടില്ല. പെട്ടെന്ന്‌ ആ വിശ്വാസിയായ മനുഷ്യന്‍ പറഞ്ഞു. അല്ലെങ്കിലും എനിക്കറിയാം. ദൈവം എങ്ങും ഇല്ല എന്ന്‌. ഇതൊക്കെ വെറുതെ ഓരോ തെറ്റിദ്ധാരണയല്ലേ? അയാളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴമില്ലായ്‌മ മനസ്സിലാക്കി ആ ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്‍ സ്‌തബ്ധനായി നിന്നുപോയി.

പ്രിയമുള്ളവരെ, വിശ്വാസവും വിശ്വാസജീവിതവും വെല്ലുവിളിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്‌ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത്‌ യഥാര്‍ത്ഥ വിശ്വാസിയാകാനാണ്‌ ഇന്ന്‌ ഈശോ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്‌. മാമോദീസയിലൂടെ ദൈവമക്കളായി, കൂദാശകളിലൂടെ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞ്‌ ജീവിക്കുന്ന ക്രിസ്‌താനികള്‍ തന്നെയാണിന്ന്‌ വിശ്വാസത്തെ ചോദ്യം ചെയ്‌ത്‌ വിശ്വാസത്തിനെതിരായ ജീവിതം നയിക്കുന്നത്‌.

ഈശോയുടെകൂടെ സഞ്ചരിച്ച ശിഷ്യന്മാരില്‍ പോലും ഈ വിശ്വാസരാഹിത്യം കണ്‌ടുകൊണ്‌ട്‌ ഈശോ അവരെ വിശ്വാസമില്ലാത്ത വഴിപിഴച്ച തലമുറയേ എന്ന്‌ വിളിച്ച്‌ വേദനിക്കുന്നു.

ക്രിസ്‌തു ശിഷ്യരായ നാം നമ്മോടുതന്നെ ചോദിക്കണം എന്റെ വിശ്വാസ ജീവിതം എപ്രകാരമാണ്‌? ദേവാലയ സന്ദര്‍ശനത്തിലും, കുര്‍ബാന ജീവിതത്തിലും, വിശ്വാസ പരിശീലനാവസരങ്ങളിലും ഒക്കെ എന്റെ വിശ്വാസം ജീവിതം എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്‌തു ദാനമായി തന്ന ഈ വിശ്വാസദീപം അണയാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന്‍ വിശ്വാസത്തിന്റെ വഴിയേ നമുക്ക്‌ സഞ്ചരിക്കാം.

ബ്ര. ജിന്‍സണ്‍ കൊട്ടിയാനിക്കല്‍.
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‌ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി,


Sermon 2009

വിശ്വാസവും അതിനനുസരിച്ചുളള ജീവിതവും നയിക്കാനുളള ആഹ്വാനമാണ്‌ ഇന്നത്തെ വി. ഗ്രന്ഥഭാഗങ്ങള്‍ നമുക്ക്‌ തരുന്നത്‌. പഴയ നിയമത്തിലെ ഇസ്രായേല്‍ ജനതയുടെയും പുതിയനിയമത്തിലെ ശിഷ്യന്മാരുടെയും വിശ്വാസജീവിതത്തിലെ പരാജയങ്ങള്‍ക്കിടയിലും കടുകുമണിയോളം വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കില്‍ അത്ഭുതങ്ങള്‍ നടക്കുമെന്ന ബോധ്യത്തിലേക്ക്‌ വളരാന്‍ തിരുസഭാമാതാവ്‌ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
വി. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം 17-ാം അദ്ധ്യായത്തില്‍ കര്‍ത്താവ്‌ അപസ്‌മാരരോഗിയെ സുഖമാക്കുന്നതും, തന്റെ പീഡാനുഭവത്തെപറ്റി പ്രവചിക്കുന്നതും കഫര്‍ണ്ണാമില്‍വെച്ച്‌ നികുതി നല്‍കുന്നതുമായ മൂന്ന്‌ സംഭവങ്ങളാണ്‌ നാം ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചുകേട്ടത്‌. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ ഈ സംഭവങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പൊരുത്തമില്ലാത്തതായി നമുക്ക്‌ തോന്നിയേക്കാം. എന്നാല്‍ ഇവതമ്മില്‍ ബന്ധമുണ്‌ടെന്ന്‌്‌ ഈ വചനഭാഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
മത്തായുടെ സുവിശേഷം 17-ാം അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്‌ രൂപാന്തരികരണ സംഭവത്തോടെയാണ്‌. ഈശോ തന്റെ ദൈവികമായ മഹത്ത്വം ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക്‌ വെളിപ്പെടുത്തികൊടുത്ത സംഭവം രൂപാന്തരികരണത്തിനുശേഷം കര്‍ത്താവ്‌ മലയില്‍നിന്ന്‌ ഇറങ്ങിവരുന്നതുമാണ്‌ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം. മലമുകളില്‍ ഈശോ തന്റെ ദൈവത്വം വെളിപ്പെടുത്തി വിജയശ്രീലാളിതനായി നില്‌ക്കുമ്പോള്‍, മലയടിവാരത്തില്‍ ഒരപസ്‌മാര രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്താന്‍ സാധിക്കാതെ ശിഷ്യന്മാര്‍ പരാജായപ്പെടുന്ന സംഭവമാണ്‌ നാം കാണുന്നത്‌, കാരണം അവര്‍ അല്‌പവിശ്വാസികളായിരുന്നു. ഇതിനുസമാനമായ ഒരു സംഭവം പുറപ്പാട്‌ പുസ്‌തകം 32-ാം അദ്ധ്യായത്തില്‍ കാണാം. മലമുകളില്‍ ദൈവമഹത്ത്വം കണ്‌ടശേഷം പത്ത്‌ കല്‌പനകളുമായിവന്നപ്പോള്‍ മോശകണ്‌ടത്‌ വിശ്വാസം ത്യജിച്ച്‌ വിഗ്രഹാരാധന നടത്തുന്ന ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തെയാണ്‌. അന്ന്‌്‌ മോശ ആ ജനത്തെ ശപിച്ചു. എന്നാല്‍ ഈശോ ഇവിടെ കരുണയുടെ അമൃതമഴ പൊഴിക്കുകയാണ്‌. പ്രപഞ്ചത്തിലൂടെയും മനുഷ്യജീവിതത്തിലൂടെയും ദൈവം തന്റെ അദൃശ്യശക്തി വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌ നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിന്‌ കരുത്തേകാന്‍വേണ്‌ടിയാണെന്ന ്‌ നമുക്ക്‌ തിരിച്ചറിയുവാന്‍ കഴിയട്ടെ.
ഈശോ ദൈവമാണ്‌ എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാന്‍ പലപ്പോഴും ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക്‌ സാധിച്ചില്ല. അവരുടെ അവിശ്വാസംമൂലം അപസ്‌മാരരോഗയുടെ പിതാവുപോലും വിശ്വാസത്തിനും സംശയത്തിനുമിടയില്‍ നട്ടംതിരിയുകയാണ്‌: `ഞാന്‍ അവനെ നിന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുത്തുകൊണ്‌ടുവന്നു; പക്ഷേ അവനെ സുഖപ്പെടുത്തുവാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല`എന്നപരാതിയില്‍ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക്‌ സാധിക്കാത്തത്‌ ഗുരുവിനും സാധിക്കാതെ വരുമോ എന്ന സംശയത്തിന്റെ ധ്വനിയുണ്‌ട്‌്‌. ശ്‌ിഷ്യന്മാരുടെ വിശ്വാസക്കുറവ്‌ ആ കുട്ടിയുടെ പിതാവിന്‌ ഇടര്‍ച്ചയുണ്‌ടാകാന്‍ കാരണമായി. സത്യവിശ്വാസികള്‍ എന്ന്‌ അറിയപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും വിശ്വാസരഹിതമായ പ്രവര്‍ത്തികളുണ്‌ടാകുമ്പോള്‍ അത്‌ മറ്റുളളവര്‍ക്ക്‌ ഇടര്‍ച്ചക്ക്‌ കാരണമാകും അത്‌ സഭയെ തളര്‍ത്തും. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ മലകളെപ്പോലും മാറ്റാന്‍തക്ക വിശ്വാസത്തിലേക്ക്‌ നാം കടന്നുവരേണ്‌ടിയിരിക്കുന്നു.
ദൈവം തന്റെ മഹത്ത്വം ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തിന്‌ വെളിപ്പെടുത്തിയ സംഭവമാണ്‌ ഒന്നാമത്തെ വായനയില്‍ കണ്‌ടത്‌. വാഗ്‌ദത്തഭൂമി സ്വന്തമാക്കുന്നതിനൊരുക്കമായി ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തില്‍നിന്ന്‌ ദേശംഒറ്റുനോക്കാന്‍പോയ ചാരന്മാര്‍, അതിശക്തരും അതികായന്‍മാരുമായ അനാക്കിമിന്റെ സന്തതികളെ കണ്‌ട്‌ പരിഭ്രമിച്ചു. അവരെ പരാജയപ്പെടുത്തുക ഇസ്രായേലിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അചിന്ത്യമാണെന്നവര്‍ കരുതി. വിശ്വാസമില്ലാത്ത ആ തലമറയില്‍ ആരും വാഗ്‌ദത്തദേശത്ത്‌ പ്രവേശിച്ചില്ല. എന്നാല്‍ പിന്നിട്‌ കര്‍ത്താവ്‌ തന്റെ ശക്തമായ കരങ്ങളാല്‍ വിശ്വാസമുളള ഒരു തലമുറയ്‌ക്കുവേണ്‌ടി ശത്രുക്കളെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും നിശേഷം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌തു. ഇസ്രായേല്‍ക്കരുടെ നീതിനിമിത്തമല്ല കര്‍ത്താവ്‌ അവരെ രക്ഷിച്ചത്‌. പ്രത്യുത പിതാക്കന്മാരോട്‌ അവിടുന്നുചെയ്‌ത വാഗ്‌ദാനം പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാണ്‌. ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവാനുഭവമെന്നത്‌ `ശക്തിയുടെ വലംകൈയ്യാല്‍ രക്ഷിക്കുന്ന` കര്‍ത്താവിന്റെ മഹത്ത്വമാണ്‌. എങ്കിലും പിന്നീട്‌ അവര്‍ കര്‍ത്താവിനെ പരിത്യജിച്ചു. ഇസ്രായേല്‍ജനം വിശ്വാസത്തില്‍ പരാജയപ്പെട്ടു. യുദ്ധങ്ങള്‍ ജയിച്ചത്‌ സ്വന്തം കരബലത്താലാണെന്ന്‌ അവര്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ജീവിതത്തില്‍ നമുക്കുണ്‌്‌ടാവുന്ന വിജയങ്ങള്‍ക്കും സന്തോഷങ്ങള്‍ക്കും പിന്നില്‍ - അസാധാരണ സംഭവങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല സാധാരണ കാര്യങ്ങളിലും - ദൈവത്തിന്റെ ശക്തമായ കരംകാണാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ വിശ്വാസജീവിതത്തില്‍ നാമും പരാജയപ്പടും.
കര്‍ത്താവ്‌ ചെയ്‌ത സത്യസന്തവും മഹത്തരങ്ങളുമായ വന്‍കാര്യങ്ങള്‍ എണ്ണിപറഞ്ഞ്‌ അവിടുത്തെയ്‌ക്ക്‌ നന്ദി പറയുന്ന ഭാഗമാണ്‌ ഏശയ്യാപ്രവാചകനിലൂടെ (രണ്‌ടാം വായന) കേട്ടത്‌. മരണവും കണ്ണിരും എന്നേയ്‌ക്കുമായി തുടച്ചുമാറ്റാന്‍ സര്‍വ്വജനങ്ങള്‍ക്കുവേണ്‌ടി സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായകര്‍ത്താവ്‌ പര്‍വ്വതത്തില്‍ ഒരു വിരുന്നൊരുക്കിയിരുക്കിയിരിക്കുന്നതില്‍ പ്രവാചകന്‍ ദൈവത്തിന്‌ നന്ദി പറയുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ മഹത്ത്വത്തിന്റെ പ്രകാശനം പ്രവാചകന്‍ കണ്‌ടത്‌ മലമുകളില്‍ കര്‍ത്താവ്‌ ഒരുക്കുന്ന വിരുന്നിലാണ്‌.
രൂപാന്തരികരണവേളയില്‍ ഈശോ തന്റെ മഹത്ത്വം ശിഷ്യര്‍ക്ക്‌ വെളിപ്പെടുത്തികൊടുത്തതും മലമുകളിലാണ്‌. പഴയനിയമത്തില്‍ ദൈവമഹത്തവമെന്നത്‌ `ശക്തമായ അവിടുത്തെ കരങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തിയാണെങ്കില്‍` പുതിയനിയമത്തില്‍ ഈശോയുടെ മഹത്ത്വം വ്യക്തമാകുനത്‌ കാല്‍വരിമലമുകളിലെ അവിടുത്തെ മരണോത്ഥാനങ്ങളിലൂടെയാണ്‌. രൂപാന്തരീകരണത്തിലെ മഹത്ത്വം കാല്‍വരിമലമുകളിലെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ പ്രാഗ്‌രൂപമായിരുന്നു. അതുകൊണ്‌ടാണ്‌ മലമുകളില്‍വെച്ച്‌ തന്റെ ദൈവികത വെളിപ്പെടുത്തിയ കര്‍ത്താവ്‌ മലയിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പീഡാനുഭവത്തെയും മരണത്തെയും പറ്റിയുളള പ്രവചനം നടത്തിയത്‌. അത്ഭുതങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ എളുപ്പമാണ്‌. എന്നാല്‍ ജീവിതത്തിലെ സഹനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ദൈവകരം കാണണമെങ്കില്‍ അടിയുറച്ച വിശ്വാസം അനിവാര്യമാണ്‌. ഈശോയുടെ ശിഷ്യന്മാര്‍ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ രണ്‌്‌ടാമത്തെ തലത്തില്‍ പരാജയപ്പെട്ടു.
കഫര്‍ണാഹുമില്‍ വെച്ച്‌ നികുതികൊടുക്കുന്ന സംഭവമാണ്‌ സുവിശേഷത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ പാഠഭാഗം. ദൈവപുത്രനെന്ന നിലയില്‍ ദൈവാലയനികുതി കൊടുക്കേണ്‌ടകാര്യം ഈശോയ്‌ക്കില്ല. എങ്കിലും മുക്കുവനായ പത്രോസിനോട്‌ മീന്‍ പിടിച്ച്‌ നികുതി നല്‍കാന്‍ ഈശോ കല്‌പിക്കുന്നു. ശിഷ്യരുടെ വിശ്വാസാമില്ലായ്‌മ അന്യര്‍ക്ക്‌ ഇടര്‍ച്ചയ്‌ക്ക്‌ കാരണമാകരുതെന്ന്‌ അപസ്‌മാരരോഹിയെ സുഖപ്പെടുത്തികൊണ്‌ട്‌ തിരുത്തല്‍ നല്‌കിയ കര്‍ത്താവ്‌, പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിലും ശിഷ്യന്‍ അന്യര്‍ക്ക്‌ ഇടര്‍ച്ചവരുത്തെരുതെന്ന്‌ ഈ സംഭവത്തിലൂടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസികള്‍ എന്ന നിലക്ക്‌ നമുക്ക്‌ ലഭ്യമായിരിക്കുന്ന പ്രത്യക സിദ്ധികളും അവകാശങ്ങളും മറ്റുളളവര്‍ക്ക്‌ ഇടര്‍ച്ചയ്‌ക്ക്‌ കാരണമാകുന്ന വിധത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൂടാ.
കഫര്‍ണാഹും എന്ന സ്ഥലം ഈശോയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമാണ്‌. ഈശോ പ്രവര്‍ത്തിച്ച അത്ഭുതങ്ങള്‍ അധികവും നടന്നത്‌ കഫര്‍ണാഹുമിലാണ്‌ (മത്തായി 4.12-22; 21.34; 17.24-27 മര്‍ക്കോ 1.21.28; 2.12; 2.15 ലൂക്ക1.10; 10.23-24 യോഹ 6). പത്രോസിന്റെയും അന്ത്രയോസിന്റെയും ഭവനം അവിടെയാണ.്‌ കഫര്‍ണാഹുമിന്റെ ആദ്യപേര്‌ കേഫര്‍ തെഹും എന്നായിരുന്നു. അതിര്‍ത്തി (തെഹും) ഗ്രാമം (കേഫര്‍) എന്നര്‍ത്ഥം. അത്‌ ഗലീലായുടെയും ഗവുലാനിറ്റിഡിന്റെയും അതിര്‍ത്തി ഗ്രാമമായിരുന്നു. അതുകൊണ്‌ടാണ്‌ അവിടെ ചുങ്കംപിരിവുകാരുണ്‌ടായിരുന്നതും (മത്തായി 9.1, 9.13; മര്‍ക്കോ 2.13), റോമന്‍ പട്ടാളക്കാര്‍ അവിടെ തവളമടിച്ചിരുന്നതും (ലൂക്ക 8.40-56). പിന്നിട്‌ ഈ സ്ഥലം കേഫര്‍ നാഹും (നാഹുംമിന്റെ ഗ്രാമം) അല്ലെങ്കില്‍ കേഫര്‍ താഹും (താഹുമിന്റെ ഗ്രാമം) എന്നറിയപ്പെട്ടു. ആ ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ അറിയപ്പെട്ട രണ്‌ട്‌ വ്യക്തികളായിരുന്നു നാഹുമും താഹുമും. ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ അറബിപേര്‌ തെല്‍ ഹും എന്നാണ്‌.
പഴയനിയമത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടാത്ത ഒരു സ്ഥലവും പേരുമാണ്‌ കഫര്‍ണാഹും. എന്നാല്‍ തന്റെ പരസ്യജീവിതം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ കര്‍ത്താവ്‌ തന്റെ സ്ഥലമായ നസ്രത്ത്‌ ഉപേഷിക്കുകയും കഫര്‍ണാഹുമിലുളള പത്രോസിന്റെ ഭവനത്തില്‍ താമസമാക്കുകയും ചെയ്‌തു (മത്ത 4.12-17). അവിടെയാണ്‌ കര്‍ത്താവ്‌ തന്റെ പല പ്രധാന പ്രസംഗങ്ങളും നടത്തിയതും അത്ഭുതങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതും. കര്‍ത്താവിന്റെ സജീവമായ സന്നിധ്യത്താലും അവിടെ വന്നെത്തിയ പാപപ്പെട്ടവരുടെ വിശ്വാസത്താലും മഹത്ത്വമാര്‍ജിച്ച സ്ഥലമാണ്‌ കഫര്‍ണഹും. കഫര്‍ണഹുമില്‍ ലെവിക്കുണ്‌ടായിരുന്നതുപോലുളള സമ്പത്തോ, റോമന്‍ ശധാധിപനുണ്‌ടായിരുന്ന അധികാരമോ അല്ല അതിന്‌ മഹത്ത്വം നല്‌കിയത്‌; പരമ്പര്യമില്ലായമ്മ ആ മഹത്ത്വത്തിന്‌ തടസമായതുമില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതവും ധന്യമാകുന്നത്‌ നമ്മിലുളള ക്രിസ്‌തുവിന്റെ സാന്നിദ്ധത്താലും നമുക്ക്‌ അവനിലുളള ക്ഷയിക്കാത്ത വിശ്വാസത്താലുമാണ്‌.
പ്രപഞ്ചത്തിലും മനുഷ്യചരിത്രത്തിലും അനുദിജീവിതത്തിലും ദൈവം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന അത്ഭുതങ്ങള്‍ കാണാന്‍ കഴിവുളള ഒരു വിശ്വാസം നമുക്ക്‌ ഉണ്ടായിരിക്കണം. നമ്മുടെ കഴിവുകളിലും വിജയങ്ങളിലും പരാജയങ്ങളിലും വേദനകളിലും ദൈവകരം കാണാന്‍ കഴിയുന്നതാണ്‌ വിശ്വാസം. നമ്മുടെ അല്‌പവിശ്വാസം ഒരിക്കലും മറ്റുളളവര്‍ക്ക്‌ ഇടര്‍ച്ചയ്‌ക്ക്‌ കാരണമായിക്കുടാ.

റവ. ഡി. എബി സെബാസ്റ്റ്യന്‍ പുതുശ്ശേരില്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‍ഡ്‌ മേജര്‍സെമിനാരി

Higher Academic Authority   |   Professors   |   History of the Seminary   |   List of Students   |   Publications   |   Support the Seminary   |  Alumni  |  Contact Us
Tel. central: 0091-(0)490-2491095, Fax: 0091-(0)490-2494849, e-mail:
Map Contact Us Home