Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth Good Shepherd Major Seminary Kunnoth
I came that they may have life, and have it abundantly (Jn 10:10) Alumni1
Contact Us Home Alumni Contact Us Home Contact Us Home Alumni
Liturgical calendar and sermons <<Back    
 
 
Liturgical calendar and sermons
ദൂഃഖവെള്ളി
Readings: Isaiah 52:13-53:12; Daniel 9:20-27; Galatians 2:17-3:14; Matthew 27:24-25

'ലബനോന്റെ പ്രവാചകന്‍' എന്നറിയപ്പെടുന്ന 'ഖലീല്‍ ഭിബ്രാന്‍' ക്രിസ്‌ത്യാനികളുടെ ദു:ഖവെള്ളിയാചരണത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്‌. "ഇന്ന്‌ ദു:ഖവെള്ളി, ലോകമെങ്ങുമുള്ള ക്രൈസ്‌തവര്‍ മിശിഹായുടെ കാല്‍വരിക്കുരിശില്‍ നിറകണ്ണുകളോടെ നോക്കുന്ന ദിനം. ഇന്ന്‌ അവര്‍ കുരിശിന്റെ വഴിയിലും പ്രാര്‍ത്ഥനകളിലും പങ്കെടുക്കും. എന്നാല്‍ നിശയുടെ വിരിയിടുമ്പോള്‍ തങ്ങളുടേതായ അലസതകളിലേയ്‌ക്കും പഴയ ജീവിത ശൈലിയിലേയ്‌ക്കും അജ്ഞതയിലേക്കും അവര്‍ മടങ്ങും. സ്‌ത്രീകള്‍ ദു:ഖാര്‍ത്തരായി, അന്ന്‌്‌ കുരിശിന്‍ ചുവട്ടില്‍ നിന്ന സ്‌ത്രീകളെപ്പോലെ നില്‍ക്കും. എന്നാല്‍ ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ തങ്ങളുടെ ജീവിതവ്യഗ്രതകളിലേയ്‌ക്കു മടങ്ങും. യുവജനങ്ങളാകട്ടെ കണ്ണീരുകൊണ്‌ട്‌ ഈശോയുടെ പാദം കഴുകിയ മഗ്‌ദലനാമറിയത്തെപ്പറ്റിയും കുരിശില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന യുവാവായ ഈശോയെപ്പറ്റിയും ഓര്‍ത്ത്‌ സഹതപിക്കും. എന്നിട്ട്‌ തങ്ങളുടെ കളിചിരികളിലേയ്‌ക്ക്‌ മടങ്ങും". അതെ, പ്രിയമുള്ളവരേ, ഏറെ ദു:ഖവെള്ളിയാചരണങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. അവ എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ എന്തു മാറ്റമാണ്‌ വരുത്തിയത്‌? ഈശോ മിശിഹാ കുരിശില്‍ നേടിത്തന്ന രക്ഷ ഞാന്‍ വ്യക്തിപരമായി സ്വന്തമാക്കാത്തിടത്തോളം ദു:ഖവെള്ളിയാചരണം എനിക്കൊന്നും നേടിത്തരുന്നില്ല. ഈശോ നേടിത്തന്ന രക്ഷയെന്താണെന്ന്‌ നാം 'വ്യക്തിപരമായി' മനസ്സിലാക്കുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യേണ്‌ടിയിരിക്കുന്നു.

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം മൂന്നാം അധ്യായത്തില്‍, തന്നെ കാണാനെത്തിയ നിക്കൊറ്റേമൂസിനോട്‌ ഈശോ പറയുന്നു. "മോശ മരുഭൂമിയില്‍ സര്‍പ്പത്തെ ഉയര്‍ത്തിയ പോലെ, തന്നില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവന്‌ നിത്യജിവന്‍ ഉണ്‌ടാകേണ്‌ടതിന്‌ മനുഷ്യപുത്രനും ഉയര്‍ത്തപ്പെടേണ്‌ടിയിരിക്കുന്നു. തന്നില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവന്‌ നിത്യജീവന്‍ ഉണ്‌ടാകാനായി കാല്‍വരിക്കുരിശില്‍ ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ടവനാണ്‌ ഈശോമിശിഹാ. ഇതിന്റെ അര്‍ത്ഥം തിരിച്ചറിയാന്‍ മരുഭൂമിയില്‍ മോശ ഉയര്‍ത്തിയ പിച്ചള സര്‍പ്പത്തെക്കുറിച്ച്‌ നാം ധ്യാനിക്കണം. സംഖ്യയുടെ പുസ്‌തകം 21-ാം അധ്യായത്തിലാണ്‌ നാം ഈ സംഭവം വായിക്കുന്നത്‌. ഈജിപ്‌തില്‍ നിന്നും തന്റെ ശക്തമായ കരത്താല്‍ മോചിപ്പിച്ച്‌ ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തെ ദൈവം മരുഭൂമിയിലൂടെ വാഗ്‌ദത്ത ദേശത്തേക്ക്‌ നയിച്ചുകൊണ്‌ടിരിക്കുകയാണ്‌. മരുഭൂമിയില്‍ വച്ച്‌ ജനക്കൂട്ടം ദൈവത്തിനും മോശയ്‌ക്കുമെതിരെ സംസാരിക്കുകയും പഴയ അടിമത്ത ജീവിതത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ മടങ്ങിപ്പോകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവം തന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വേണ്‌ട എന്നു വയ്‌ക്കുന്നതു വഴി വലിയ പാപമാണ്‌ അവര്‍ ചെയ്യുന്നത്‌. അപ്പോള്‍ കര്‍ത്താവ്‌ അവരുടെ ഇടയിലേക്ക്‌ ആഗ്നേയ സര്‍പ്പങ്ങളെ അയയ്‌ക്കുന്നു. അവയുടെ ദംശമേറ്റ്‌ ഏറെപ്പേര്‍ മരിക്കുന്നു. പശ്ചാത്തപിച്ച ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ രക്ഷയ്‌ക്കായി ദൈവം മോശയോട്‌ പിച്ചളകൊണ്‌ട്‌ ഒരു സര്‍പ്പത്തെ ഉയര്‍ത്തി നിര്‍ത്താന്‍ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. 21-ാം അധ്യായം 9-ാം വാക്യത്തില്‍ പറയുന്നു. "..... ദംശനമേറ്റവര്‍ പിച്ചളസര്‍പ്പത്തെ നോക്കി, അവര്‍ ജീവിച്ചു". പിച്ചളസര്‍പ്പത്തെ നോക്കിയവര്‍ക്കാണ്‌ ജീവനുണ്‌ടായത്‌, രക്ഷയുണ്‌ടായത്‌. പാപത്തിന്റെയും തിന്മയുടെയും ഫലങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍നിന്നും നീങ്ങിപ്പോകാന്‍ നാമും കണ്ണുകളുയര്‍ത്തി രക്ഷയിലേയ്‌ക്ക്‌ നോക്കണം, സ്വന്തമാക്കണം. ഈ നോട്ടം വ്യക്തിപരമായി നടക്കേണ്‌ട കാര്യമാണ്‌, നോക്കുന്നവര്‍ക്കാണ്‌ രക്ഷ. നൂറ്റാണ്‌ടുകള്‍ക്കുശേഷം, ബാബിയോണില്‍ പ്രവാസത്തിലായിരുന്ന ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തോടും പ്രവാചകന്‍മാര്‍ പറയുന്നത്‌ ഇതാണ്‌. "കര്‍ത്താവ്‌ നിങ്ങളെ പ്രവാസത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവിലേയ്‌ക്ക്‌ തിരികെപ്പോകുവിന്‍. അവിടുന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നല്‍കിയ സ്വന്തം ദേശമായ ജറുസലേമിലേയ്‌ക്കു മടങ്ങുവിന്‍". പ്രവാചകന്‍മാര്‍ ഇവിടെ ഊന്നിപ്പറയുന്ന കാര്യമുണ്‌ട്‌. കര്‍ത്താവ്‌ നല്‍കാന്‍ പോകുന്ന രക്ഷ സ്വന്തമാക്കാനാകുന്നത്‌ ദൈവത്തിലേയ്‌ക്കും ജറുസലേമിലേയ്‌ക്കും മടങ്ങുന്നവര്‍ക്കാണ്‌. ഈ തിരിച്ചുവരവ്‌ ഓരോരുത്തരുടെയും വ്യക്തിപരമായ തീരുമാനമാണ്‌. വ്യക്തിപരമായി ഈ തിരിച്ചുവരവ്‌ നടത്തുന്നവര്‍ക്കാണ്‌ അവിടുന്ന്‌ നല്‍കുന്ന രക്ഷ അനുഭവിക്കാനാകുന്നത്‌. അവരുമായിട്ടാണ്‌ ദൈവം തന്റെ പുതിയ ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നത്‌.

ഈശോയുടെ കുരിശിന്റെ സമീപത്തേയ്‌ക്ക്‌ കടന്നുവരുമ്പോഴും ഈ ചിന്തകള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ ഉണ്‌ടാകണം. കുരിശിന്റെ വഴിയില്‍ ഏറെ ആളുകള്‍ ഈശോയെ അനുഗമിച്ചിരുന്നു. അക്കൂട്ടത്തില്‍, നിസ്സംഗരായ ജനക്കൂട്ടം ഉണ്‌ടായിരുന്നു. ദു:ഖാര്‍ത്തരായ ആളുകള്‍ ഉണ്‌ടായിരുന്നു, ഈശോയുടെ വശങ്ങളില്‍ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട രണ്‌ട്‌ കള്ളന്‍മാരുണ്‌ടായിരുന്നു. പിന്നെ പരി. അമ്മയും മറ്റു പലരുമുണ്‌ടായിരുന്നു. അന്ന്‌ അവിടെയുണ്‌ടായിരുന്നവരില്‍ വളരെക്കുറച്ചുപേര്‍ക്ക്‌ മാത്രമാണ്‌ ഈശോ നേടിത്തന്ന രക്ഷ സ്വന്തമാക്കുവാനും ഈശോയുടെ സഹനങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥം മനസ്സിലാക്കാനും സാധിച്ചത്‌. ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിനും ഇവയൊന്നും ബാധകമായില്ല. മറിച്ച്‌ പരി. കന്യകാമറിയത്തിന്‌ തന്റെ പുത്രന്റെ സഹനത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം വ്യക്തിപരമായി അറിയാമായിരുന്നു. ഈശോയുടെ വലതുവശത്ത്‌ കിടന്ന കള്ളനാകട്ടെ അവിടുന്ന്‌ നേടിത്തന്ന രക്ഷ സ്വന്തമാക്കിത്തീര്‍ക്കുകയും ചെയ്‌തു.

ഇന്ന്‌ ഈ ദിവസം നാം ഇവിടെ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക്‌ ചിന്തിക്കാം ഞാന്‍ ആരുടെ മനോഭാവത്തോടെയാണ്‌ നില്‍ക്കുന്നത്‌? ജനക്കൂട്ടത്തിലൊരാള്‍ മാത്രമായി നിസ്സംഗതയോടെയാണ്‌ നില്‍ക്കുന്നതെങ്കില്‍ ഈ ദു:ഖവെള്ളിയാഴ്‌ചയും എന്റെ ജീവിതത്തെ സ്‌പര്‍ശിക്കാതെ, രക്ഷ ഞാന്‍ സ്വന്തമാക്കാതെ കടന്നുപോകും. ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ നിന്നും ഈശോയെ സ്‌പര്‍ശിച്ച്‌ അവിടുന്ന്‌ നല്‍കിയ രക്ഷ അനുഭവിച്ച രക്തസ്രാവക്കാരിയെപ്പോലെ, 'കര്‍ത്താവേ, എന്നെ ഓര്‍ക്കേണമേ' എന്ന്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്‌ രക്ഷ സ്വന്തമാക്കിയ നല്ല കള്ളനെപ്പോലെ, നമുക്കും ഈശോ നല്‍കുന്ന രക്ഷ സ്വന്തമാക്കാനാകണം. രക്ഷ വ്യക്തിപരമായി അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതം നയിക്കാനും വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ.്‌ പൗലോസ്‌ ശ്ലീഹാ റോമാക്കാര്‍ക്കുള്ള ലേഖനം 6-ാം അധ്യായത്തില്‍ പറയുന്നതുപോലെ നമ്മിലെ പഴയ മനുഷ്യന്‍ മിശിഹായോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തിന്മ നിറഞ്ഞ ആസക്തികളാല്‍ കലുഷിതമായ പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെയെറിഞ്ഞ്‌ മിശിഹായെ നമുക്ക്‌ ധരിക്കാം. മരുഭൂമിയില്‍ ആഗ്നേയ സര്‍പ്പങ്ങളുടെ ദംശനമേറ്റവര്‍ പിച്ചള സര്‍പ്പത്തെ നോക്കി ജീവന്‍ പ്രാപിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ രക്ഷയ്‌ക്കായി ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ട കാല്‍വരിക്കുരിശിലെ മനുഷ്യപുത്രനിലേയ്‌ക്ക്‌ നമുക്ക്‌ നോക്കുകയും അവിടുന്ന്‌ നല്‍കുന്ന രക്ഷയും ജീവനും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യാം. സങ്കീര്‍ത്തകന്‍ പറയുന്നു. "അവിടുത്തെ മുഖത്തേയ്‌ക്കു നോക്കിയവര്‍ പ്രകാശിതരായി". ഈ പ്രകാശവും രക്ഷയും സ്വീകരിക്കാന്‍ ഈ ദിവസം നമുക്ക്‌ പ്രത്യേകമായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യാം.

അതോടൊപ്പം സഹനങ്ങളുടെ രക്ഷാകരമൂല്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ ദൈവം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച ദിവസം കൂടിയാണിന്ന്‌. വി. വിന്‍സന്റ്‌ ഡി. പോള്‍ പറയുന്നു: സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നാം ചെല്ലുമ്പോള്‍ കാണാന്‍ പോകുന്ന ഒരു അത്ഭുതമുണ്‌ട്‌. നാം അവിടെ പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍ കുറേപേര്‍ എഴുന്നേറ്റ്‌ നിന്ന്‌ നമുക്ക്‌ നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്‌ടുപറയും. നിങ്ങളുടെ സഹനങ്ങളുടെ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ ഏറ്റവും ബോധ്യമുണ്‌ടായിരിക്കേണ്‌ടവരാണ്‌ ക്രിസ്‌ത്യാനികളായ നമ്മള്‍. എന്നാല്‍ ഇന്ന്‌ സഹനങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാനും അവയുടെ പേരില്‍ ദൈവത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താനും ഏറ്റവും മുന്‍പില്‍ നില്‍ക്കുന്നതും നമ്മള്‍ തന്നെയാണ്‌. വേദനകള്‍ ഉണ്‌ടാമ്പോള്‍ "എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ നീ എന്തുകൊണ്‌ട്‌ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു" എന്ന്‌ നിലവിളിക്കുന്നവരാണ്‌ നാം. എന്നാല്‍ 22-ാം സങ്കീര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഈ ആദ്യവരികള്‍കൊണ്‌ട്‌ നാം നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. സങ്കീര്‍ത്തനം മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോള്‍ ദൈവത്തിലുള്ള തന്റെ വലിയ പ്രത്യാശയെ ഊന്നിപ്പറയുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. വിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ, പ്രത്യാശയുടെ ബോധ്യത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ സഹനങ്ങള്‍ ശാപമായി അനുഭവപ്പെടില്ല. സഹനത്തെ ശാപമായും ശിക്ഷയായും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവര്‍ക്കുള്ള മറുപടിയായി ഈശോയുടെ കുരിശുമരണവും, അനേക രക്തസാക്ഷികളുടെ ജീവിതവും നമുക്കു തൊട്ടുമുന്‍പില്‍ വി. അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയുമൊക്കെ നിലകൊള്ളുന്നു. സഹനത്തെ ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമാക്കിയ അനേകംപേര്‍ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലുമുണ്‌ട്‌. നമ്മുടെ സഹനങ്ങള്‍ ദൈവികപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കി പ്രത്യാശയോടെ അവയെ സ്വീകരിക്കുവാനും ഈ ദു:ഖവെള്ളിയാചരണം നമ്മെ ശക്തരാക്കട്ടെ.

ബ്രദര്‍ തോമസ്‌ തോപ്പില്‍

പ്രിയ കൂട്ടുകാരേ,

ഡോ: വി.പി ഗംഗാധരന്റെ 'ജീവിതമെന്ന അത്ഭുതമെന്ന' പുസ്‌്‌തകത്തില്‍ പങ്കുവെയ്‌ക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമുണ്‌ട്‌. പുഷ്‌പ സ്വാമി എന്ന ക്യാന്‍സര്‍ രോഗി ദൈവനാമം ഉരുവിടാതെ ഒന്നും പറയുകയോ പൂര്‍ത്തിയാക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തക്കാര്‍ ആരുമില്ലാത്ത ഒരനാഥ, കേറിക്കിടക്കാന്‍ കൂരയില്ലാത്ത ഒരു വൃദ്ധ, ക്രോണിക്‌ ലിംഫോസൈറ്റിക്ക്‌ ലൂക്കേമിയ എന്ന മാരക കാന്‍സര്‍ രോഗത്തിനടിമ; എന്നിട്ടും എല്ലാത്തിനും ദൈവം ഒരു വഴി ഉണ്‌ടാക്കിത്തരും എന്നവര്‍ വിശ്വസിച്ചു. അത്‌ മുഖത്ത്‌ തേജസ്സായി ജ്വലിച്ചു. വഴിയേ പോയ ഒരാളാണ്‌ അവര്‍ക്ക്‌ കൈത്താങ്ങായി വര്‍ത്തിച്ചത്‌. ഡോക്ടര്‍ കൂറെ സാമ്പിള്‍ മരുന്നുകള്‍ ഫ്രീയായി നല്‍കി. മരണത്തോട്‌ ഏറ്റുമുട്ടികിടന്നപ്പോള്‍ അടുത്ത കട്ടിലിലുണ്‌ടായിരുന്നവര്‍ വെള്ളമുറ്റിച്ചു കൊടുത്തു. ദൈവത്തെ സ്‌തുതിക്കാനും, നന്ദി പറയാനും ഇതവരെ സഹായിച്ചു. മരണത്തോടടുത്ത ഒരു ദിവസം പുഷ്‌പസ്വാമി ഡോക്ടറോടു പറഞ്ഞു: "ഇവിടുത്തെ ബാങ്കില്‍ എനിക്ക്‌ ചെറിയൊരു അക്കൗണ്‌ടുണ്‌ട്‌; അതില്‍ 10000 രൂപയും. ഞാന്‍ തരുന്ന ചെക്കുപയോഗിച്ച്‌ ഡോക്ടര്‍ അതെടുത്ത്‌ ഏതെങ്കിലുമൊരു പാവപ്പെട്ട രോഗിക്കു വേണ്‌ടി ഉപയോഗിക്കണം." ആ ആശുപത്രിയില്‍ അവരേക്കാള്‍ പാവപ്പെട്ടവരെ കണ്‌ടെത്താനാകാതെ ഡോക്ടര്‍ നിരാശനായി...

തനിക്കു സ്വന്തമായുള്ളതു പകുത്തു നല്‍കുന്ന കര്‍ത്താവിനെയാണ്‌ നാമിന്ന്‌ കുരിശില്‍ കാണുന്നത്‌. സ്വന്തം ജീവന്‍ തന്നെ വിലയായിക്കൊടുത്ത്‌ പാപത്തില്‍ നിന്നും നമ്മെ മോചിപ്പിച്ച്‌ ദൈവരാജ്യം പങ്കുവെച്ചു നല്‍കുന്ന ഈശോ കഠിനമായ വേദനക്കിടയിലും കുരിശില്‍ക്കിടന്നു കൊണ്‌ട്‌ നല്ല കള്ളന്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗം വാഗ്‌ദാനം ചെയ്യുന്നു. സ്വയം മുറിയുകയും പകുത്തുനല്‍കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈശോയുടെ മുമ്പില്‍ കൃതജ്ഞതയോടെ നമുക്കുനില്‍ക്കാം. അവിടുത്തെപ്പോലെ സഹനങ്ങളെ ശാന്തതയോടെ നേരിടാനും, മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്‌ടി മുറിയാനും, പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനും, പങ്കുവെയ്‌ക്കാനും ഈ ദു:ഖവെള്ളിയാഴ്‌ച നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.

Bro. ജെയ്‌സണ്‍ കള്ളിയാട്ട്‌
Sermon 2010
നാമെല്ലാവരും ജീവിക്കാനായി ജനിക്കുന്നവരാണ്‌. എന്നാല്‍ മരിക്കാനായി ജനിച്ചവന്റെ രക്ഷാകരമായ മരണത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയാണ്‌ നാമിന്ന്‌ ആചരിക്കുന്നത്‌. ഈശോ ഈ ലോകത്തിലേയ്‌ക്കു വന്നത്‌ തന്റെ മരണത്തിലൂടെ അനേകരെ ജീവനിലേയ്‌ക്കു നയിക്കാനാണ്‌. അതുകൊണ്‌ടാണ്‌ ശാപത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്ന കുരിശ്‌ രക്ഷയുടെ അടയാളമായി എന്നു നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്‌. പറുദീസായില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവികജീവന്‍ വീണ്‌ടെടുത്തത്‌ ഈശോടുടെ കുരിശിലാണ്‌. അതുകൊണ്‌ട്‌ നാം ഈ കുരിശിനെ ജീവന്റെ വൃക്ഷം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

മരുഭൂമിയില്‍ ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ട പിച്ചളസര്‍പ്പത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി അറിയപ്പെടുന്ന ഈ കുരിശ്‌ രക്ഷയുടെ അടയാളമായി നമുക്ക്‌ അനുഭവപ്പെടും. മരുഭൂമിയില്‍ പിച്ചളസര്‍പ്പത്തെ നോക്കിയവരെല്ലാം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ വി. കുരിശിനെ നോക്കുന്നവരും ധരിക്കുന്നവരും വരയ്‌ക്കുന്നവരും രക്ഷയുടെ അടയാളം സ്വീകരിക്കുന്നവരായി മാറും. വരയ്‌ക്കുന്ന കുരിശും ധരിയ്‌ക്കുന്ന കുരിശും രക്ഷയുടെ അടയാളമാണെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ്‌ നമുക്കു രക്ഷ അനൂഭവിക്കാന്‍ കഴിയുക. കുരിശിനെ പുല്‍കി രക്ഷ അനുഭവിച്ച അനേക വിശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ മാതൃക നമുക്കു പ്രചോദനവും പ്രതീക്ഷയും നല്‍കുന്നതാണ്‌.

ആദിമസഭയുടെ കൊടിയ മര്‍ദ്ദനത്തിന്റെ ചരിത്രമവസാനിക്കുന്നത്‌ AD 313 ലാണ്‌. അന്നത്തെ ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്ന കോണ്‍സ്‌റ്റന്റയിന്‌ യുദ്ധവിജയം നേടാനുള്ള അടയാളമായി ദൈവം നല്‍കിയത്‌ കുരിശാണ്‌. അന്നു പട്ടാളക്കാരുടെ പടച്ചട്ടയില്‍ കുരിശു ധരിച്ച്‌ യുദ്ദം ചെയ്‌തപ്പോള്‍ വലിയ വിജയം നല്‍കി ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചു. അതേതുടര്‍ന്ന്‌ ചക്രവര്‍ത്തിയും കുടുംബവും ക്രൈസ്‌തവമതം സ്വീകരിക്കുകയും അടിമകളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ക്രിസ്‌ത്യാനികള്‍ക്ക്‌ മതസ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുകയും ചെയ്‌തു. പിന്നീട്‌ അതേ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ അമ്മയായ ഹെലേന രാജ്ഞിയാണ്‌ ഈശോയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ കുരിശു കണ്‌ടെത്തിയതെന്നും ചരിത്രത്തിന്റെ ബാക്കിയാണ്‌.

കുരിശിനെ കണ്‌ടെത്താത്തവര്‍ക്കും കുരിശിനെ പുല്‍കാത്തവര്‍ക്കും രക്ഷയില്ല. രക്ഷയുടെ അടയാളമായ കുരിശിനെയാണ്‌ ഈശോയുടെ വിജയം സ്വന്തമാക്കിയത്‌. അതേ കുരിശാണ്‌ നമുക്കും രക്ഷയാകുന്നത്‌, വിജയം സമ്പാദിക്കുന്നത്‌. എനിക്ക്‌ കുരിശുകള്‍ ഉണ്‌ടാകുമ്പോള്‍ അതില്‍നിന്ന്‌ ഓടിയകലുകയല്ല അതിനെ ആശ്ലേഷിക്കുകയാണ്‌ വേണ്‌ടത്‌.

കൂട്ടുത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ കുരിശെടുക്കലാണ്‌ കുടുംബജീവിതം. ഇവിടെ ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും മക്കളും ഒരുമിച്ച്‌ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ കുരിശ്‌ ഏറ്റെടുക്കുകയാണ്‌. സങ്കീര്‍ണ്ണമായ കുടുംബപ്രശ്‌നങ്ങളും വിട്ടുമാറാത്ത രോഗങ്ങളും സാമ്പത്തിക തകര്‍ച്ചയും ആരും സ്‌നേഹിക്കാന്‍ ഇല്ല എന്ന തോന്നലുമൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ കുരിശുകളായി നമുക്കു തോന്നാം. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേര്‍പാടില്‍ വേദനിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ അതിനേക്കാള്‍ വലിയ കുരിശിനെ തേടേണ്‌ട്‌തില്ല. അതിനേക്കാള്‍ വലിയ വേദനയില്ല. ഉത്തരം കാണാത്ത ചോദ്യമായ്‌ വേര്‍പാടും വേദനയും തീരാരോഗങ്ങളും പട്ടിണിയും സാമ്പത്തിക തകര്‍ച്ചയുമെല്ലാം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ തകര്‍ത്താടുമ്പോള്‍ മിശിഹായുടെ കുരിശിലേക്കു നോക്കുക. അവിടെ നിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യത്തിനു മുഴുവന്‍ ഉത്തരമുണ്‌ടാകും.

ഈശോ ശാപത്തിന്റെ അടയാളമായ കുരിശു ചുമന്നുകൊണ്‌ട്‌ അപമാനങ്ങള്‍ സഹിച്ചത്‌ അവന്റെ പാപത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നോ? അവന്‍ ചുമന്നത്‌ എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും പാപങ്ങളായിരുന്നില്ലേ? അവന്റെ മരണം എനിക്കും നിങ്ങള്‍ക്കും നിത്യജീവന്‍ നല്‍കുവാനല്ലേ? ദൈവപുത്രനായ മിശിഹാ സ്വയം ശൂന്യനായത്‌ എന്നെയും നിങ്ങളെയും സ്വര്‍ഗരാജ്യത്തില്‍ വലിയവനാക്കാനല്ലേ? അവന്‍ സഹിച്ച വേദനകള്‍ ലോകത്തിനു മുഴുവന്‍ സന്തോഷം നല്‍കാനല്ലേ? അവന്റെ സഹനം മുഴുവന്‍ സര്‍വ്വമനുഷ്യരുടെയും വിശുദ്ധീകരണത്തിനാണ്‌. പാപികളായ മനുഷ്യര്‍ക്കുവേണ്‌ടി നിഷ്‌കളങ്ക രക്തം ചിന്തുവാന്‍ സന്മനസ്സായ ഈശോയുടെ മക്കളായ നമുക്ക്‌ എന്തുകൊണ്‌ട്‌ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ കൊച്ചുസഹനങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുത്തുകൂടാ. നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളുടെ ചെറിയ തെറ്റുകള്‍ ക്ഷമിച്ചുകൂടാ. കുരിശില്‍ കിടന്നുകൊണ്‌ട്‌ തന്നെ ദ്രോഹിച്ചവര്‍ക്കും തന്നെ വേദനിപ്പിച്ചവര്‍ക്കും വേണ്‌ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച മിശിഹാ അവിടുത്തെ ശിഷ്യരാകുവാന്‍ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നമ്മളോടു ചോദിക്കുകയാണ്‌ നിന്റെ സഹോദരന്റെ തെറ്റുകള്‍ ക്ഷമിക്കാന്‍ നീ തയ്യാറാണോ. എങ്കില്‍ നീയും മിശിഹായോടു ചേര്‍ന്ന്‌ കുരിശിലെ രക്ഷ പങ്കുവയ്‌ക്കുന്നവനാകും.

ക്ലോസ്‌ ഒരു ധനാഡ്യനായ മനുഷ്യരായിരുന്നു. തന്റെ സുഖകരമായ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ തിരിച്ചറിവുണ്‌ടായി. തനിക്ക്‌ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാനിയാകണമെന്ന്‌. ഈ ആഗ്രഹവുമായി അദ്ദേഹം ഒരു പുരോഹിതനെ സമീപിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എനിക്കും ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാനിയാകണം.

(1) പുരോഹിതന്‍ : ക്രിസ്‌തുവിന്റെ കുരിശിന്‍ ചുവട്ടില്‍ നീ നില്‍ക്കുകയാണെങ്കില്‍ നീ എന്തു ചെയ്യും.
ഉത്തരം : ഞാന്‍ പടയാളികളെയെല്ലാം തുരത്തിയോടിച്ച്‌ ക്രിസ്‌തുവിനെ രക്ഷിക്കും.
പുരോഹിതന്‍ : നിനക്ക്‌ ക്രിസ്‌ത്യാനിയാകാനുള്ള യോഗ്യതയായില്ല - തിരിച്ചയക്കുന്നു - കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം അതേ പുരോഹിതനെ വീണ്‌ടും സമീപിക്കുന്നു. അതേ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു.
ഉത്തരം : പടയാളികളെയെല്ലാം തുരത്തിയോടിച്ച്‌ ക്രിസ്‌തുവിന്റെ ശരീരം കുരിശില്‍ നിന്നിറക്കി ശുശ്രൂഷിക്കും - വീണ്‌ടും തിരിച്ചയക്കുന്നു - വീണ്‌ടും കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം അതേ ആഗ്രഹത്തോടെ ചോദ്യം ആവര്‍ ത്തിക്കുന്നു.
ഉത്തരം : ക്രിസ്‌തുവിനോടുകൂടെ ക്രിസ്‌തുവിനെപ്പോലെ കുരിശില്‍ മരിക്കുവാന്‍ ഞാനും തയ്യാറാണ്‌.
പുരോഹിതന്‍ : നീ ക്രിസ്‌ത്യാനിയാകാന്‍ യോഗ്യനായിരിക്കുന്നു.

സഭയ്‌ക്കു പീഡനങ്ങളുണ്‌ടാകുമ്പോള്‍ ഓടിയകലുന്നവനോ സഭയെ തള്ളിപ്പറയുന്നവനോ അല്ല ക്രിസ്‌ത്യാനി. മറിച്ച്‌ പീഡനങ്ങള്‍ സഹിച്ച്‌ മഹത്വത്തിലേക്കുള്ള കാല്‍വരികയറുന്നവനാണ്‌ ക്രിസ്‌ത്യാനി. കാല്‍വരി യാത്രയ്‌ക്കിടെ പല പ്രാവശ്യം വീണുപോയേക്കാം. മുട്ടുകള്‍പൊട്ടി രക്തമൊഴുകിയേക്കാം. ചാട്ടവാറടിയും കുറ്റപ്പെടുത്തലും കളിയാക്കലും അപമാന്യതയും സഹിക്കേണ്‌ടി വന്നേക്കാം. അവിടെ തളര്‍ന്നു കിടന്ന്‌ നിലവിളിക്കുന്നവനു കാല്‍വരിയിലെ രക്ഷയുടെ ബലി പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാവില്ല. ഈ രക്ഷയുടെ ബലിയില്‍ പങ്കുചേരാതെ ഉയിര്‍പ്പിന്റെ മഹത്വത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുകയുമില്ല.

തിന്മയുടെ വഴികളില്‍ സഞ്ചരിച്ചാല്‍ പീഡനങ്ങള്‍ ഏല്‍ക്കേണ്‌ടി വരില്ല. ഒരുപക്ഷേ അപമാനമോ കുറ്റപ്പെടുത്തലോ നമ്മെ വേട്ടയാടില്ല. പകരം പ്രശംസയും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നമുക്കു സ്വന്തമാക്കാനാകും എന്നൊക്കെ നാം ചിലരുടെ അനുഭവങ്ങളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്‌ടാകും. എന്നാല്‍ നാം തിരിച്ചറിയണം ഈ യാത്ര കാല്‍വരിയില്‍ നമ്മെ എത്തിക്കുകയില്ല. കാല്‍വരിയില്‍ എത്താത്ത ഒരു യാത്രയും രക്ഷാകരമല്ല. അതുകൊണ്‌ട്‌ ക്രിസ്‌തുവിന്റെ കുരിശുമരണം അനുസ്‌മരിക്കുന്ന ഇന്ന്‌ ഞാനും നിങ്ങളും ആത്മാര്‍ത്ഥമായി വിചിന്തനം ചെയ്യണം, നമ്മുടെ അനൂദിനയാത്രകള്‍ രക്ഷാകരമാണോ അതോ ഇഹലോകസുഖം മാത്രം തേടിയുള്ളതാണോ.

സുഖം മാത്രം തേടി നടക്കുന്ന ആധുനിക സംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്‌ ഞാനും നിങ്ങളും. എന്തിനെയും പണം കൊടുത്തു സ്വന്തമാക്കാനാണ്‌, അബദ്ധ ധാരണ പടര്‍ത്തുവാനാണ്‌, ഇന്നത്തെ സംസ്‌ക്കാരം നമ്മെ ഉപദേശിക്കുന്നത്‌. അതുകൊണ്‌ട്‌തന്നെ എങ്ങിനെയും പണം സ്വന്തമാക്കണമെന്ന ചിന്തയും നമ്മുടെ കൂടെപ്പിറപ്പായിക്കൂടേ? ഇത്‌ ഇന്നിന്റെ പ്രത്യേകതയല്ലേ. സ്വന്തജീവന്‍ ബലിയായി നല്‍കി മനുഷ്യകുലത്തിനു മുഴുവന്‍ രക്ഷ നല്‍കാന്‍ സ്വയം ശൂന്യനായ ദൈവപുത്രനോടൊപ്പം മൂന്നുവര്‍ഷം ജീവിച്ച്‌ സകല നന്മപ്രവൃത്തികളിലും പങ്കുപറ്റി അവന്റെ ചൂടും ചൂരും ഏറ്റവന്‍ ദൈവത്തിനു വിലയിട്ടു. 'മുപ്പത്‌ വെള്ളിക്കാശ്‌'. എന്തിനെയും പണത്തിന്റെയും ലാഭത്തിന്റെയും കണ്ണില്‍ മാത്രം നോക്കിക്കാണുന്ന നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രതിനിധിയായി അന്നു കൂടെഉണ്‌ടായിരുന്നത്‌ യൂദാസായിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന്‌ 30 വെള്ളിക്കാശ്‌ സ്വന്തമാക്കി അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത എത്രയെത്ര വിഘടിത സമൂഹങ്ങളും വ്യാജ ഉപദേഷ്ടാക്കളും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തെ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നവരും സഭയേയും സഭാ സംവിധാനത്തേയും അവഗണിക്കുകയും ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നവരുമാണുള്ളത്‌. അവരോടു ചേര്‍ന്ന്‌ ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍, അവരെ ന്യായീകരിക്കുന്ന ഞാനും നിങ്ങളും പീലാത്തോസിനോടു ചേര്‍ന്ന്‌ കൈകഴുകുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. വിധി കല്‍പിക്കേണ്ട പിലാത്തോസ്‌്‌ തന്റെ വിധി ജനത്തിനു വിട്ടുകൊടുക്കുമ്പോള്‍ സത്യത്തിനും നീതിക്കും നേരെ മറപിടിക്കുകയല്ലേ ചെയ്‌തത്‌.

സത്യമെന്തെന്ന്‌ ബോധ്യമുള്ള നാം, സത്യമറിയാന്‍ ധാരാളം സാധ്യതകളുള്ള നാം, സത്യമറിഞ്ഞിട്ടും അതു വിളിച്ചു പറയാത്ത നാം, അതനുസരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കാത്ത നാം, താല്‍ക്കാലിക സന്തോഷവും സ്വന്തമാക്കിയെന്ന്‌ അഭിമാനിച്ചേക്കാം. എന്നാല്‍ അധികം വൈകാതെ നമ്മെ കീഴടക്കുന്ന അസ്വസ്ഥത ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ വേട്ടയാടും. യൂദാസിന്റെ ജീവിതവും പിലാത്തോസിന്റെ ജീവിതും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഇതുമാത്രമാണ്‌. തിന്മയുടെ വഴിയിലൂടെ നാം സമ്പാദിക്കുന്ന ആഹ്ലാദങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ ആയുസ്സുണ്‌ടാകില്ല. എന്നാല്‍ സഹനത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ നേടിയെടുക്കുന്ന സന്തോഷം നിത്യകാലത്തേയ്‌ക്കുള്ളതാണ്‌. അതിനാല്‍ അല്‍പായുസ്സുള്ള, തിന്മയുടെ ആനന്ദമാകുന്ന 30 വെള്ളിക്കാശു സ്വന്തമാക്കാതെ ക്രിസ്‌തുവിനോടൊപ്പം സഹനത്തിന്റെ കാല്‍വരി കയറാന്‍ നമുക്കും തയ്യാറാകാം. അതിലൂടെ സ്വന്തമാകുന്ന നിത്യമായ ആനന്ദം ഈ യാത്രയിലെ അനുദിനസഹനം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ നമ്മെ പ്രാപ്‌തരാക്കട്ടെ.

റവ. സെബാറ്റിയന്‍ മുരിങ്ങയില്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‌ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി, കുന്നോത്ത്‌.

Sermon 2009
പുരാതനമായ ഒരു ദ്വീപില്‍ പ്രജാവത്സലനായ ഒരു രാജാവ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ആരാധ്യ പുരഷനായിരുന്നു രാജാവ്‌. അദ്ദേഹമാകട്ടെ തന്റെ പ്രജകളെയും അത്യഗാധമായി സ്‌നേഹിച്ചിരുന്നു. പൊതുവേ എല്ലാം സേന്താഷകരമായി നീങ്ങിയിരുന്നുവെങ്കിലും ഒരു കാര്യത്തില്‍ മാത്രം രാജാവ്‌ ദുഃഖിച്ചു. ആ നാട്ടില്‍ വലിയ ഒരു ദുരാചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. ഉത്സവങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച്‌ എന്നും നരബലി നടത്തിയിരുന്നു എന്നതാണ്‌ ആ ദുരാചാരം. ഈ ആചാരം നിര്‍ത്തലാക്കുവാന്‍ രാജാവ്‌ ആഗ്രഹിച്ചു. നേതാക്കളെയും പൗരപ്രമുഖരെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി രാജാവ്‌ പറഞ്ഞു. ഉത്സവത്തോടൊപ്പം ദേവന്‍മാര്‍ക്ക്‌ നരബലി അര്‍പ്പിക്കുക എന്ന ദുരാചാരം നമുക്ക്‌ നിര്‍ത്തലാക്കണം. പക്ഷേ അവര്‍ സമ്മതിച്ചില്ല: ''നൂറ്റാണ്‌ടുകളായി നടന്നുവരുന്ന ആചാരമാണ്‌. അത്‌ നിര്‍ത്തലാക്കിയാല്‍ ദേവകോപം ഉണ്ടാകും. നമ്മുടെ പിതാമഹന്മാരുടെ കാലംമുതലുളള ആചാരമാണ്‌. അത്‌ നിര്‍ത്തലാക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ സമ്മതിക്കില്ല''. ഒരു വിധത്തിലും അവര്‍ വഴങ്ങുന്നില്ലെന്ന്‌ കണ്‌ടപ്പോള്‍ രാജാവ്‌ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ആചാരം പൂര്‍ണ്ണമായി നിര്‍ത്തലാക്കണമെന്ന്‌ ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ എല്ലാ അമ്പലങ്ങളിലും എല്ലാ പ്രധാന ഉത്സവങ്ങളിലും നരബലി നടക്കുന്നുണ്‌ടല്ലോ. നമുക്ക്‌ അതിന്റെ എണ്ണം കുറയ്‌ക്കാം. എറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവത്തിനുമാത്രം നരബലി എന്നു തിരുമാനിക്കാം. പൗരപ്രമാണികള്‍ ആലോചിച്ചു. തങ്ങളുടെ പ്രിയങ്കരനായ രാജാവാണു പറയുന്നത്‌. ഏതായാലും ആചാരം നിര്‍ത്തലാക്കുന്നില്ലല്ലോ. അവര്‍ സമ്മതിച്ചു. അങ്ങനെ ഏറ്റവും പ്രധാന ഉത്സവത്തിനുമാത്രം നരബലി എന്നു തീരുമാനിച്ചു. അടുത്തവര്‍ഷമായപ്പോള്‍ രാജാവ്‌ വീണ്ടും പൗരപ്രമുഖരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി. ഈ ദുരാചാരം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ അവര്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. അപ്പോള്‍ രാജാവു പറഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ നാം ഏറ്റവും പ്രധാന ഉത്സവത്തിന്‌ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നരബലി നടത്തുന്നുണ്‌ട്‌. ആചാരം പൂര്‍ണ്ണമായും നിര്‍ത്തലാക്കേണ്‌ട. പക്ഷേ ഏറ്റവും പ്രധാന ഉത്സവത്തിന്‌ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ ക്ഷേത്രത്തില്‍ മാത്രം നരബലി നടത്താം എന്നു തിരുമാനിക്കാം. തങ്ങളുടെ പ്രിയ രാജാവിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശം മാനിച്ച്‌ അവര്‍ അതിനു സമ്മതിച്ചു. ആ വര്‍ഷം അങ്ങനെ കടന്നുപോയി. ഈ നീചമായ ആചാരം പൂര്‍ണ്ണമായും നിര്‍ത്തലാക്കണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹിച്ച രാജാവ്‌ അടുത്തവര്‍ഷം വീണ്‌ടും പൗര പ്രമാണികളെ വിളിച്ചുകൂട്ടി പറഞ്ഞു. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നമുക്ക്‌ നരബലി എന്ന ദുരാചാരം പൂര്‍ണ്ണമായും നിര്‍ത്തലാക്കം അവര്‍ ഒന്നിനും സമ്മതിച്ചില്ല. വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ മാത്രം നടക്കുന്ന ഏക നരബലിയാണ്‌. അതുംകൂടി നിര്‍ത്തലാക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ സമ്മതിക്കില്ല. അവര്‍ ഒട്ടും വഴങ്ങുന്നില്ലന്ന്‌ കണ്‌ടപ്പോള്‍ രാജാവ്‌ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു. ശരി ആചാരം നിര്‍ത്തലാക്കേണ്‌ട. എന്നാല്‍ ബലി അര്‍പ്പിക്കേണ്‌ടത്‌ ആരെയാണ്‌ എന്ന്‌ നിശ്ചയിക്കുവാനുളള അവകാശം എനിക്ക്‌ വിട്ടുതരുക. ഇപ്പോള്‍ നറുക്കിട്ട്‌ തീരുമാനിക്കുന്ന പതിവാണല്ലോ ഉളളത്‌. അവര്‍ ആലോചിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ അതിനു സമ്മതിക്കാമെന്ന്‌ തോന്നി. ഏതായാലും നരബലി നിര്‍ത്താലാക്കുന്നില്ലല്ലോ. ആളെ തീരുമാനിക്കുവാനുളള അവകാശം അവര്‍ രാജാവിന്‌ നല്‌കി. അടുത്തവര്‍ഷം പ്രധാന ഉത്സവത്തിന്റെ സമയമായി. നരബലി നടത്തുന്ന ദിവസം. ഇത്തവണ ബലിയര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നതാരാണ്‌ എന്ന്‌ ആര്‍ക്കും അറിഞ്ഞുകൂടാ. രാജാവാണ്‌ തീരുമാനിക്കുക. നരബലിയുടെ നിമിഷങ്ങള്‍ അടുത്തുവന്നു. എല്ലാവരും ജിജ്ഞാസാഭരിതരായി നോക്കി നില്‌ക്കുകയാണ്‌. ബലിയായി അര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആളിന്റെ മുഖം തുണികൊണ്‌ട്‌മൂടി അയാളെ ബലിപീഠത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്നു കുനിച്ചുനിര്‍ത്തി. ശംഖനാദം മുഴങ്ങി. ആരാച്ചാരുടെ വാള്‍ ഉയര്‍ന്നു താണു. ബലിചെയ്യപ്പെട്ട ആളിന്റെ ശിരസ്‌ രക്തത്തില്‍ കുളിച്ചു തറയിലേക്കു പതിച്ചു. എല്ലാവരും ആകാംഷയോടെ നോക്കി. അതാ! തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടരാജാവിന്റെ ശിരസുതന്നെയാണ്‌ രക്തത്തില്‍മുങ്ങി തറയില്‍ കിടക്കുന്നത്‌ എന്ന ദുഃഖ സത്യം അവര്‍ മനസ്സിലാക്കി. തങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ദുരാചാരം ഇല്ലായ്‌മ ചെയ്യാന്‍ തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട രാജാവുതന്നെ ബലിയര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതോടെ നരബലി എന്ന ദുരാചാരം ആ രാജ്യത്തില്‍ നിന്ന്‌ എന്നന്നേയ്‌ക്കുമായി അവര്‍ ഉത്മൂലനം ചെയ്‌തു.
നമുക്കുവേണ്‌ടി ബലിയര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട രാജാവാണ്‌ യേശുനാഥന്‍. നമ്മുടെ തിന്മയുടെയും ദുഷ്ടതയുടെയും ദുരാചാരത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ സ്വയം ബലിയായി അര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടവനാണ്‌ അവിടുന്ന്‌. ഏശയ്യായുടെ പുസ്‌തകത്തില്‍ കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസനെക്കുറിച്ച്‌ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ''നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കുവേണ്‌ടി അവന്‍ മുറിവേല്‌പ്പിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്‌ടി ക്ഷതമേല്‌പ്പിക്കപ്പെട്ടു അവന്റെമേലുളള ശിക്ഷ നമുക്ക്‌ രക്ഷ നല്‌കി. അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാല്‍ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു'' (ഏശയ്യ 53.5-6).
സ്വന്തം പുത്രനെ നമ്മുടെ പാപങ്ങള്‍ക്ക്‌ പരിഹാരമായി ബലിയര്‍പ്പിക്കുവാന്‍ നല്‌കിയത്‌ അനന്തസ്‌നേഹനിധിയായ പിതാവാണ്‌. അതുകൊണ്‌ടാണ്‌ യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹാ ഇപ്രകാരം എഴുതിയത്‌: ''ദൈവം സ്‌നേഹമാണ്‌. തന്റെ ഏക പുത്രന്‍വഴി നാം ജീവിക്കേണ്‌ടതിനായി ദൈവം അവനെ ലോകത്തിലേക്കയച്ചു. അങ്ങനെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്‌നേഹം നമ്മുടെ ഇടയില്‍ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നാം ദൈവത്തെ സ്‌നേഹിച്ചു എന്നതിലല്ല, അവിടുന്ന്‌ നമ്മെ സ്‌നേഹിക്കുകയും നമ്മുടെ പാപങ്ങള്‍ക്കു പരിഹാരബലിയായി സ്വപുത്രനെ അയ്‌ക്കുകയും ചെയ്‌തു എന്നതിലാണ്‌ സ്‌നേഹം'' (1യോഹ 4.9-10).
പുത്രനിലൂടെ പ്രകടമായ പിതാവിന്റെ അനന്തമായ സ്‌നേഹത്തെ ഉള്‍കൊളളുവാനും യേശുവിന്റെ സ്‌നേഹവഴിയിലൂടെ നടന്നുമുന്നേറുവാനുമുളള ആഹ്വാനമാണ്‌ ദുഃഖവെളളിയാഴ്‌ച നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. അപ്പോള്‍ യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നതാണ്‌ നമ്മുടെ ജീവിത ദൗത്യം. യേശു ശിഷ്യന്മാരോട്‌ അരുളിചെയ്‌തു: ''ആരെങ്കിലും എന്നെ അനുഗമിക്കുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കില്‍ അവന്‍ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച്‌ തന്റെ കുരിശുമെടുത്ത്‌ എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ'' (മത്തായി 16.24).
എന്താണ്‌ യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതിനര്‍ത്ഥം. പലപ്പോഴും ഉപരി വിപ്ലവമായ രീതിയില്‍ മാത്രമാണ്‌ നാം അതിനെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിക്കുന്നത്‌. യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്ന ആഹ്വാനത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥതലങ്ങളിലേക്ക്‌ കടന്നുചെല്ലുവാന്‍ നമുക്ക്‌ ശ്രമിക്കാം.
യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഗലീലി കടലിന്റെ തീരങ്ങളില്‍ അവിടുത്തെ പാദാന്തികത്തിലിരുന്ന്‌ തിരുവചനം ശ്രവിച്ച ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ അവിടുത്തെ വചനങ്ങള്‍ക്കു കാതോര്‍ത്തിരിക്കുക എന്നാണര്‍ത്ഥം. ആ വചനം ഉള്‍കൊളളുകയും (ഉളളില്‍ കൊളളുക). ആ വചനമനുസരിച്ച്‌ ജീവിതത്തെ ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക. സങ്കീര്‍ത്തകന്‍ പറയുന്നതുപോലെ അവിടുത്തെ വചനം എന്റെ പാദങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിളക്കും വഴികളില്‍ പ്രകാശവുമായിത്തീരണം. യേശു പറഞ്ഞു''എന്റെ വചനം കേള്‍ക്കുകയും അതനുസരിച്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്‍ പാറപ്പുറത്ത്‌ ഭവനം പണിചെയ്‌ത മനുഷ്യനെപ്പോലെയാണ്‌. മഴപെയ്‌തു, കാറ്റുവീശി, വെളളപൊക്കമുണ്‌ടായി. അവ ആ ഭവനത്തിന്‍മേല്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു, എങ്കിലും അത്‌ വീണില്ല. എന്തുകൊണ്‌ ടെന്നാല്‍ അതുപാറമേല്‍ സ്ഥാപിതമായിരുന്നു'' (മത്ത 7.24.26). ദൈവവചനമാകുന്ന പാറമേല്‍ അടിസ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്‌തീയ ജീവിതമാകുന്ന ഭവനം ഏതു പ്രതിസന്ധിയിലും തകര്‍ച്ചയിലും ഉറച്ചു നില്‍ല്‌ക്കും. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനും അതിനെ തകര്‍ക്കാനാവില്ല.
രണ്‌ടാമതായി യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അവനോടൊപ്പം താബോര്‍മലയിലേക്ക്‌ കയറുക എന്നാണര്‍ത്ഥം. അവിടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ അഭൗമ നിമിഷങ്ങളില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന യേശുവിനെ നാം കാണും. അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി. അവന്റെ വസ്‌ത്രങ്ങള്‍ ധവളാഭമായി. നമ്മെ സംബന്ധിച്ചുളള ദൈവത്തിന്റെ ഹിതവും പദ്ധതിയും മനസ്സിലാക്കാന്‍ യേശുവിനോടൊപ്പം താബോര്‍ മലയില്‍ നാം സമയം ചിലവഴിക്കണം. യഥാര്‍ത്ഥമായ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ അനര്‍ഘ നിമിഷങ്ങളാണ്‌ നമുക്ക്‌ ശക്തി പകര്‍ന്നു തരുന്നത്‌. നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ എന്തുമാത്രം തീക്‌ഷ്‌ണവും സജീവവും ആത്മീയ ചൈതന്യം പകരുന്നതുമാണ്‌ എന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ആത്മപരിശോധന ചെയ്യാം പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ പലപ്പോഴും വെറും ചടങ്ങും അനുഷ്‌ഠാനവുമായി മാറുന്നില്ലേ. പ്രാര്‍ത്ഥനയിലൂടെ യഥാര്‍ത്ഥ ദൈവാനുഭവത്തിന്റെ മേഖലകളിലേയ്‌ക്ക്‌ ഉയരുവാന്‍ നമുക്ക്‌ പരിശ്രമിക്കാം. കോള്‍റിഡ്‌ജ്‌ എന്ന ആംഗലേയ കവി പറയുന്നു: Those who pray best love best. These who love best pray best. നന്നായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നവന്‍ നന്നായി സ്‌നേഹിക്കുന്നു. നന്നായി സ്‌നേഹിക്കുന്നവന്‍ നന്നായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. വീണ്ടും യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നതിനര്‍ത്ഥം എപ്പോഴും താബോര്‍ മലയിലായിരിക്കുക എന്നല്ല, പിന്നെയോ താബോര്‍ മലയില്‍ നിന്ന്‌ ശക്തി സംഭരിച്ചുകൊണ്‌ട്‌ താഴേയ്‌ക്കിറങ്ങുക എന്നാണ്‌. അവിടെ യൂദായിലെ ഊടുവഴികളിലൂടെയും പാലസ്‌തീനായിലെ തെരുവീഥികളിലൂടെയും യേശുവിനോടൊപ്പം നടന്ന്‌ പാപികളുടെയും പാവപ്പെട്ടവരുടെയും ദുഃഖിതരുടെയും നിന്ദിതരുടെയും വേദനകളും വിഹ്വലതകളും ഉല്‌കണ്‌ഠകളും ഉദ്വേഗങ്ങളും നാം സ്വന്തമാക്കേണ്‌ ടിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുളള സഹോദരങ്ങളോട്‌ കരുണയോടും ആര്‍ദ്രതയോടും കൂടി പെരുമാറി അവര്‍ക്ക്‌ ആശ്വാസം നല്‍കുവാന്‍ നമുക്ക്‌ സാധിക്കണം. കവിതയില്‍ പറയുന്നതുപോലെ
''എങ്ങു മനുഷ്യനു ചങ്ങല കൈകളില്‍
അങ്ങെന്‍ കൈയ്യുകള്‍ നൊന്തീടുന്നു
എങ്ങോ മര്‍ദ്ദനമവിടെ പ്രഹരം
വീഴുവതെന്റെ പുറത്താകുന്നു'' (എന്‍.വി).
എന്നു പറയുവാന്‍ കഴിയുന്ന സാഹോദര്യത്തിന്റെ മേഖലയിലേക്കു നാം വളരണം. ഈ ചെറിയവരില്‍ ഒരുവനു ചെയ്‌തപ്പോഴെല്ലാം എനിക്കു തന്നെയയാണ്‌ ചെയ്‌തത്‌ എന്ന്‌ യേശുനാഥന്‍ അരുളിചെയ്‌തിട്ടുണ്‌ട്‌ എന്ന കാര്യം നമുക്ക്‌ മറക്കാതിരിക്കാം
വീണ്ടും യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നതിനര്‍ത്ഥം യേശുവിനോടൊപ്പം ചാട്ടവാറുമായി ജറുസലേം ദേവാലയത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുക എന്നാണ്‌. ആദ്യം നമ്മുടെ ഹൃദയമാകുന്ന ദേവാലയത്തിലേക്ക്‌, അവിടെ പൂജിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന കളള വിഗ്രഹങ്ങളെ തച്ചുടയ്‌ക്കുക. ഹൃദയത്തിലെ കളളകച്ചവടങ്ങള്‍ക്ക്‌ അന്ത്യംകുറിക്കുക. പിന്നീട്‌ നമ്മുടെ സമൂഹമാകുന്ന ദേവാലയത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു ചെല്ലുക. എല്ലാ അനീതികള്‍ക്കും സാമൂഹിക തിന്മകള്‍ക്കുമേതിരെ ധാര്‍മ്മിക രോഷത്തോടെ ആഞ്ഞടിക്കുക.
ഇനിയും യേശുവിനെ അനുഗമിക്കണമെങ്കില്‍ ഗദ്‌സെമനില്‍ അവനോടൊപ്പം ആയിരിക്കണം. അതു മറ്റൊരു പ്രാര്‍ത്ഥനാനുഭവമാണ്‌. അത്‌ താബോര്‍ മലയിലെ ആനന്ദാനുഭവമല്ല. കഠിന വേദനകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന തിക്തമായ അനുഭവമാണ്‌. എല്ലാം തകര്‍ന്നുവെന്നു തോന്നുന്ന നിമിഷത്തിലും ''പിതാവേ, കഴിയുമെങ്കില്‍ ഈ പാനപാത്രം എന്നെ കടന്നുപോകട്ടെ! എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന അനുഭവം.
വീണ്ടും യേശുവിനോടൊപ്പം, അവന്റെ പിന്നാലെ അനുദിന ജീവിത ക്ലേശങ്ങളാകുന്ന കുരിശുമെടുത്ത്‌ കാല്‍വരിയിലേക്കു യാത്രചെയ്യുക. എന്നതാണ്‌ യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നതിനര്‍ത്ഥം. വീണും എഴുന്നേറ്റും തളര്‍ന്നും തകര്‍ന്നും നിന്ദിക്കപ്പെട്ടും ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടും അന്തിമ ലക്ഷ്യമായ കാല്‍വരിയിലേക്കു തീര്‍ത്ഥാടനം നടത്തുക. അതാണ്‌ ക്രൈസ്‌തവ ജീവിതം.
അവസാനമായി യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നതിനര്‍ത്ഥം യേശുവിനോടൊപ്പം കുരിശില്‍ തുങ്ങി മരിക്കുക എന്നാണ്‌. അതിനപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ഒര്‍ത്ഥവുമില്ല. ക്രൂശിതനാകാനാണ്‌ ക്രൈസ്‌തവന്‍ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. അങ്ങനെ ക്രൂശിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ചന്ദനമരം അതിനെ മുറിച്ചിടുന്ന മഴുവിനെപ്പോലും സുഗന്ധപൂരിതമാക്കുന്നതുപോലെ പിതാവേ, ഇവര്‍ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന്‌ ഇവര്‍ അറിയുന്നില്ല, ഇവരോട്‌ ക്ഷമിക്കണമേ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥയില്ലാത്ത സ്‌നേഹത്തിന്റെ ചക്രവാളത്തിലേക്ക്‌ പറന്നുയരുവാന്‍ ക്രൈസ്‌തവനു സാധിക്കണം. അപ്പോഴാണ്‌ നമ്മുടെ ജീവിതബലി അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമായിത്തിരുന്നത്‌. കുഞ്ഞുണ്ണി മാസ്റ്ററുടെ കവിതാശകലമോര്‍ക്കുന്നു.
''ഒറ്റികൊടുക്കാനാളായി
ചൂടിക്കാന്‍ മുള്‍ക്കിരീടവും
തറയ്‌ക്കാന്‍ കുരിശും
ക്രിസ്‌തു നിര്‍മ്മാണം ക്ഷണമാമിനി''
ഒറ്റികൊടുക്കാനുളള ആളുകളുണ്‌ട്‌ ചൂടിക്കാനുളള മുള്‍ക്കിരീടവും തറയ്‌ക്കാനുളള കുരിശും സജ്ജമാക്കിവെച്ചിട്ടുണ്‌ ട്‌. എന്നാല്‍ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടേണ്‌ട, മുള്‍മുടി ചൂടേണ്‌ ട, കുരിശില്‍ തറയ്‌ക്കപ്പെടേണ്‌ടെ ക്രിസ്‌തുവിനെ കാണ്മാനില്ല. അതിനാല്‍ എത്രയും വേഗം ക്രിസ്‌തുവിനെ നിര്‍മ്മിച്ചുകൊളളു എന്നാണ്‌ കവിയുടെ വാക്കുകള്‍. വി. പൗലോസ്‌ ശ്ലീഹാ പറയുന്നു- നിങ്ങളില്‍ ക്രിസ്‌തു രൂപം കൊളളുവോളം ഞാന്‍ കഠിന വേദനയനുഭവിക്കുന്നു. അതിനാല്‍ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും ആശ്ലേഷിക്കുന്നവിധം ക്രിസ്‌തുവിനെ അനുഗമിക്കുവാനും മറ്റൊരു ക്രിസ്‌തുവായി രൂപാന്തരപ്പെടുവാനും നമുക്ക്‌ തീരുമാനമെടുക്കാം. ക്രൂശിതന്‍ നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
തയാറാക്കിയത്‌
ഫാ.ജിയോ പുളിക്കല്‍
ഗുഡ്‌ഷെപ്പേര്‌ഡ്‌ മേജര്‍ സെമിനാരി, കുന്നോത്ത്‌.

 
crv1
Higher Academic Authority   |   Professors   |   History of the Seminary   |   List of Students   |   Publications   |   Support the Seminary   |  Alumni  |  Contact Us
crv2
KILIYANTHARA P.O., PIN-670 706, KANNUR DIST., KERALA, S. INDIA,
Tel. central: 0091-(0)490-2491095, Fax: 0091-(0)490-2494849, e-mail: gshepherdkunnoth@yahoo.com
 
Map Contact Us Home